ضوابط کلی برنامه‌ریزی ساخت‌وساز شهری بر اساس ملاحظات ژئوتکنیک لرزه‌ای

نویسندگان

1 پژوهشگاه بین‌المللی زلزله‌شناسی و مهندسی زلزله

2 پژوهشگاه بین‌المللی زلزله‌شناسی و مهندسی زلزله

doi
چکیده

به هنگام وقوع زلزله، پاسخ لرزه‌ای سطح زمین و حجم خرابی‌ها نه‌تنها تابع مشخصات چشمه و فاصله از گسل مسبب، که تابع مشخصات مکانیکی و هندسی لایه‌های تحت‌الارضی و بنابراین، در نقاط گوناگون یک شهر متفاوت است. کاربرد نتایج مطالعات ریزپهنه‌بندی ژئوتکنیک لرزه‌ای در برنامه‌ریزی ساخت‌وساز شهری را می‌توان گامی مؤثر در مدیریت و کاهش خطرپذیری بناها و خسارات ناشی از زمین‌لرزه دانست. در مقالة حاضر تلاش بر این است که ضوابطی برای به‌کارگیری نتایج مطالعات ریزپهنه‌بندی ژئوتکنیک لرزه‌ای در تعیین کاربری زمین و ارتقای فرایند طراحی سازه‌های مقاوم در برابر زلزله ارائه شود. ضوابط مزبور به صورت تابعی از دو متغیر تنظیم شده است: نوع خطر ژئوتکنیک لرزه‌ای و نوع بنا. برای این منظور چهار خطر رایج ژئوتکنیک لرزه‌ای ــ خطر گسلش سطحی، آثار خاص حوزة نزدیک گسل، خطر شدت بالای ارتعاش زمین و خطر تشدید ــ و همچنین انواع بناها به لحاظ اهمیت و ارتفاع مد نظر قرار گرفته‌‌اند.  

کلیدواژه‌ها