ارائه مدل مدیریت توسعه فناوری‌های نوظهور مبتنی بر پایدارسازی زنجیره‌های تامین در صنعت کشاورزی

نویسندگان

1 استادیار گروه مدیریت صنعتی. واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.(نویسنده مسئول)

2 دانشجوی دکتری گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22104/jtdm.2024.5872.3075
چکیده

پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل مدیریت توسعه فناوری‌های نوظهور مبتنی بر پایدارسازی زنجیره‌های تامین در صنعت کشاورزی است، نوع تحقیق به لحاظ هدف، کاربردی و از نظر پارادایمی، ترکیبی_اکتشافی می‌باشد. در گام اول، عوامل مؤثر از طریق مرور نظام‌مند پیشینه تحقیق استخراج و از طریق مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با 15 نفر از خبرگان دانشگاهی و مدیران جهاد کشاورزی به روش دلفی، تأیید شدند. خروجی این مرحله 184 مؤلفه و 34 مقوله فرعی بود که در شش بُعد براساس روش کیفی نظریۀ برخاسته از داده‏ها دسته‌بندی شدند. در گام دوم، ابعاد با روش معادلات ساختاری با نرم افزار Amos برازش و مدل مورد تأیید قرار گرفت و معلوم گردید که انتخاب مفاهیم، مولفه‌ها و شاخص‌ها از دقت بالایی برخوردار بوده و نتایج بخش کمی یافته‌های بخش کیفی را تأیید می‌کند. شرایط مداخله‌گر، شرایط زمینه‌ای و پدیده محوری به صورت غیرمستقیم با پیامدها و شرایط علی به طور غیر مستقیم با پیامدها ارتباط مثبت و معنی‌دار دارد. همچنین شرایط علی به صورت غیرمستقیم بر راهبردهای مدل مدیریت توسعه فناوری‌های نوظهور مبتنی بر پایدارسازی زنجیره‌های تامین تاثیر مثبت دارد.