بررسی میزان تأثیر بهرهگیری از راهکارهای غیرسازهای در بهبود عملکرد بهرهبرداری کانال اصلی آبیاری تحت نوسانهای جریان ورودی (مطالعۀ موردی کانال اصلی شبکۀ رودشت حوضۀ زایندهرود)
نویسندگان
1 پردیس ابوریحان دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری سازه های آبی دانشگاه تربیت مدرس، استاد مدعو گروه مهندسی عمران دانشگاه آزاداسلامی واحد بابل، ایران
3 کارشناس ارشد دفتر فنی، شرکت آب منطقه ای اصفهان
doi
10.22092/aridse.2017.106107.1078چکیده
بهبود مدیریت بهرهبرداری کانال اصلی شبکههای آبیاری بهمنظورتوزیع عادلانۀ آب کشاورزی در کانالهای درجه دو ضروری است. در این تحقیق، به راهکارهای صرفاً غیرسازهای بهمنظور بهبود وضعیت کنونی بهرهبرداری کانال اصلی آبیاری پرداخته شده است که با مشکل نوسانهای جریان ورودی روبهروست. در اینباره و بر اساس قابلیت عملیاتی شدن در بهرهبرداری کانال اصلی، چهار راهکار بهترتیب با تاکید بر شرایط قابل پیشبینی نوسانهای ورودی، شرایط غیر قابل پیشبینی، امکان نوبتبندی تحویل آب به بالادست و پاییندست کانال اصلی و کاهش مدت زمان آبگیری با افزایش ناگهانی دبی ورودی در سراب کانال پیشنهاد شده است. میزان تأثیر هر یک از راهکارهای غیرسازهای گفته شده در بهرهبرداری کانال اصلی، با بهرهگیری از مدل ریاضی تهیه شده در کانال اصلی شبکۀ آبیاری رودشت در شبیهساز هیدرودینامیک ICSS، با استفاده از شاخصهای ارزیابی عملکرد بررسی شد. نتایج بررسیها حاکی از بهبود مؤثرتر بهرهبرداری کانال اصلی با استفاده از راهکارهای سوم و چهارم است بهطوریکه با اجرای آنها، حداکثر خطا در دبی تحویلی، کفایت تحویل و عدالت توزیع بین آببران پاییندست کانال اصلی و بالادستیها، بهطور متوسط برای تمام آبگیرهای واقع شده در کانال بهترتیب بهمیزان 25، 18 و 17 درصد بهبود یافته است.