فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

محدودیت کمی و کیفی آب در مناطق خشک و نیمه‌خشک، دو عامل تأثیرگذار در تولیدات محصولات کشاورزی می‌باشند لذا ‌توجه ‌به ‌بهـبود و اصلاح ‌انواع ‌روش‌های ‌آبیـاری ‌و نیز مـکـانیزه ‌کردن‌ این ‌روش‌ها ‌برای ‌افزایش‌ رانـدمان ‌آبیـاری ‌و بالا بردن ‌یکنواخـتی ‌توزیع ‌آب ‌در ‌سطح‌ مزرعه، ‌از ‌اهمیت ‌خاصی ‌برخوردار ‌است. در این راستا به‌منظور بررسی تأثیر منابع مختلف آب شور و مقادیر مختلف آبیاری بر خصوصیات گیاهی خیار گلخانه‌ای، آزمایشی در قالب کرت‌های نواری خرد شده بر پایه طرح بلوک‌های کامل تصادفی، در سه تکرار در سال زراعی 1397 در شهرستان جیرفت انجام شد. در این مطالعه تیمارها در چهار سطح تبخیر از تشت (15= 1I، 30= 2I، 45= 3I و 60= 4I میلی‌متر تبخیر از تشت) و سه سطح شوری (9/0=1S، 6/2=2S و 5/7=3S دسی زیمنس بر متر) به‌ترتیب به‌عنوان عوامل اصلی و فرعی، در نظر گرفته شدند. نتایج حاصل از بررسی عملکرد و اجزای عملکرد خیار گلخانه‌ای در شرایط اعمال توأم کم‌آبیاری و شوری نشان داد که صرفه‌جویی 670 مترمکعبی آب در سطح آبیاری شده پس از 30 میلی‌متر تبخیر از تشت در مقایسه با سطح آبیاری شده پس از 15 میلی‌متر تبخیر از تشت، در شرایطی باعث کاهش 3/6 درصدی عملکرد محصول، 1/8 درصدی ارتفاع بوته، 2/5 درصدی وزن میوه و 1/8 درصدی تعداد میوه در بوته شد که افزایش 9/5 درصدی بهره‌وری آب، را درپی داشته است. همچنین اعمال سطح شوری 6/2 دسی‌زیمنس‌برمتر در مقایسه با سطح شوری 9/0 دسی‌زیمنس‌برمتر در کشت خیار گلخانه‌ای سبب کاهش 1/7 درصدی عملکرد محصول، 6/5 درصدی ارتفاع بوته، 2/5 درصدی وزن میوه و 1/6 درصدی تعداد میوه در بوته، 1/7 درصدی بهره‌وری آب شد