چالشهای فرایند فرزندپذیری: مطالعه کیفی در شهر تهران
نویسندگان
1 استادیار، گروه مددکاری اجتماعی، پردیس فرزانگان، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
2 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
فرزندپذیری یکی ازراههای تجربه والدگری برای زوجین نابارور و روشی برای تضمین یک زندگی با ثبات برای کودکانی است که فاقد والدین زیستی موثر هستند. فرزندپذیری میتواند تجربهای عمیقاً پرارزش هم برای افراد متقاضی فرزندخواندگی و هم برای این کودکان فراهم آورد، با این حال تصمیم به فرزندپذیری اغلب چالش برانگیز است و هدف پژوهش حاضر شناخت عمیق مسایل و چالشهای افراد متقاضی فرزندپذیری در طی فرایند فرزندپذیری میباشد. این پژوهش به شیوه کیفی و با استفاده از روش تحلیل مضمون یا تماتیک انجام شده است. بر اساس معیار اشباع نظری، تعداد 38 زن در این مطالعه شرکت کردند. برای گردآوری اطلاعات از روش مصاحبه نیمهساختاریافته استفاده شد. تحلیل تجارب حاصل از مصاحبه با مشارکتکنندگان حاکی از آن است که خلاءها و چالشهای قانونی، ساختارها و سازوکارهای سیستمی، چالشهای مربوط به نقش والدینی و روابط زوجی، چالشهای مربوط به دیگران، چالشهای مربوط به فرزندخوانده و چالشهای مربوط به افشای واقعیت از جمله مهمترین چالشهای شناسایی شده مشارکتکنندگان میباشد. میتوان نتیجه گرفت اگر چه فرزندخواندگی درجاتی از پیچیدگی را به رشد طبیعی کودک اضافه میکند، اما با آموزش هرچه بیشتر درباره تأثیر فرزندخواندگی بر رشد عاطفی و روانی و اجتماعی، میتوان از این کودکان و خانوادههای فرزندپذیر حمایت کرد.
