اثربخشی آگاهی بخشی به مادران بر اساس مرور زندگی خانواده مبدا بر نحوه ارتباط با فرزندان
نویسندگان
1 استادیار، گروه مشاوره، دانشکده تربیتی و روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد، گروه مشاوره، دانشکده تربیتی و روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
چکیده
رابطه والد-فرزندی از عوامل مختلفی تأثیر میپذیرد که یکی از مؤثرترین آنها تجربیات اوایل زندگی والدین در ارتباط با خانواده مبدأ است. درک والدین از تجارب و شیوهی انطباق با آنها ممکن است کیفیت روابط والد-فرزندی را تحت تأثیر قرار دهد. یکی از روشهای درمانی که میتواند به والدین در حلوفصل این تجارب کمک کند، مرور زندگی خانواده مبدأ هست. پژوهش حاضر باهدف تعیین اثربخشی آگاهیبخشی به مادران بر اساس مرور زندگی خانواده مبدأ بر نحوه ارتباط با فرزندان صورت گرفته است. مواد و روشها: طرح پژوهش حاضر از نوع مطالعهی نیمه تجربی با طرح پیشآزمون –پسآزمون با گروه کنترل و با گزینش تصادفی بود.جامعهی آماری پژوهش حاضر، کلیهی مادران دارای فرزند 3 تا 6 سال شهر تهران بودند که از این میان 20 بیمار با روش نمونهگیری هدفمند با ملاکهای ورود و خروج انتخاب شدند و به طور تصادفی و برابر به گروه آزمایش یا کنترل تخصیص یافتند. آزمودنیها به مقیاس مقیاس ارزیابی رابطه مادر-کودک (CRE) به عنوان پیشآزمون و سپس پسآزمون پاسخ دادند. سپس، گروه آزمایش به مدت 6 جلسهی 120 دقیقهای به مرور زندگی خانواده مبدأ پرداختند در حالی که گروه کنترل هیچ آموزشی را دریافت نکرد. دادهها با استفاده از شاخصهای آماری توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی تحلیل واریانس چند متغیره و نرمافزار SPSS تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها: روش درمانی مرور زندگی خانواده مبدأ بر بهبود روابط والد-فرزندی مؤثر بوده است؛ و موجب کاهش زیر مقیاسهای طرد، سهل گیری بیشازحد، حمایت بیشازحد و افزایش پذیرش والدین در فرزندان شده است(01/0>p). نتیجهگیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر، میتوان گفت که ، رویکرد آموزشی ارائه شده میتواند بهعنوان یک گزینه مداخلهای موثر برای کمک به بهبود روابط والد-فرزندی مورد استفاده قرار گیرد.