فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این مطالعه، تعداد 5 سیستم آبیاری بارانی کلاسیک ثابت آبپاش متحرک با الگوی کشت گندم، شبدر، یونجه سیب‌زمینی و آفتابگردان با دو آرایش شبکه متفاوت در شهرستان سنقر استان کرمانشاه ارزیابی شد. مقادیر دبی آبپاش، شدت پاشش، سرعت نفوذ آب و مقدار آب نفوذ یافته نشان داد دامنه بازده کاربرد آب بین 7/32 تا 3/70 درصد، ضریب یکنواختی کریستیانسن 58 تا 78 درصد و یکنواختی پخش آب در ربع پایین از 57/44 تا 63 درصد بود. مقدار بازده واقعی کاربرد آب تمامی سیستم‌ها بین 29 تا 45 درصد و بازده پتانسیل کاربرد آب سه مزرعه 1، 3، 5 به‌ترتیب 8/73، 6/70، 70 درصد و دو سیستم 2 و 4 به‌ترتیب 16/49 و 29 درصد محاسبه شد. پایین بودن شاخص‌های بازده واقعی و پتانسیل کاربرد آب به‌واسطه تلفات تبخیر و بادبردگی اندازه‌گیری شده از تفاوت آب خروجی از آبپاش‌ها با آب جمع‌شده در قوطی‌ها و فرونشت عمقی محاسباتی است. فشار کارکرد نامناسب، استفاده هم‌زمان از آبپاش‌های متعدد و متفاوت، تعییرات فشار و دبی از دلایل اصلی پائین بودن شاخص‌های ارزیابی بود. از مشکلات عمده این سیستم‌ها عدم تطابق طراحی با اجرا، عدم نظارت کافی و مستمر بر اجرا و پس از اجرا، اطلاعات ناکافی از وضعیت خاک، نیاز آبی، بهره‌وری، مدیریت بهره‌برداری و غالب بودن مسائل اقتصادی در انتخاب لوازم آبیاری و نحوه اجرا است.