برآورد تبخیر - تعرق پتانسیل از روش موازنه انرژی در مقایسه با روش تشتک تبخیر و فائو پنمن مونتیث

نویسندگان

1 دانش آموخته، گروه آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی علوم آب دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران

2 استادیار، بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمانشاه، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی،

3 استاد، گروه آبیاری و زهکشی، دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینای، همدان، ایران

4 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه آبیاری و زهکشی، دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینای، همدان، ایران

doi
چکیده

هدف از این تحقیق تعیین تبخیر- تعرق پتانسیل (ETo) با استفاده از روش‌های موازنه انرژی و تشت تبخیر در مقایسه با روش فائو پنمن مونتیث بود. منطقه مورد مطالعه در استان آذربایجان غربی و در فاصله 37 کیلومتری شمال ارومیه واقع گردیده‌است. در این تحقیق از داده‌های ایستگاه هواشناسی سینوپتیک کهریز مربوط به یک دوره زمانی 7 ماهه از ماه آوریل تا اکتبر طی سال‌های 2006 الی 2008 میلادی استفاده‌گردید. بعد از تجزیه و تحلیل داده‌ها میزان تبخیر- تعرق پتانسیل به هر سه روش، به‌صورت روزانه و ماهانه تعیین گردید. نتایج نشان داد میزان برآورد ETo در روش موازنه انرژی دقیق‌تر از روش تشت تبخیر می‌باشد. حداکثر و حداقل میانگین سه ساله ETo در روش موازنه انرژی (محاسبه شده با ضریب بازتابش، 25%=α) به‌ترتیب 5/8 و 7/2 میلی‌متر بر روز به‌دست آمد. این مقادیر در روش تشت تبخیر به‌ترتیب 5/6 و 9/0 و در روش فائو پنمن مونتیث 3/11 و 9/2 میلی‌متر بر روز محاسبه گردید. در روش موازنه انرژی مقادیر میانگین سه ساله نسبت باون (β) و تشعشع خالص خورشیدی به ترتیب بین 4134/0- تا 2443/0- و 7/1 تا 4/8 میلی‌متر بر روز به‌دست آمد. در روش تشت تبخیر مقدار ضریب تشت بین 45/0 تا 82/0 محاسبه شد.