بررسی اثرات کیفیت منابع آب و خاک بر کارایی شبکههای آبیاری و زهکشی کارون بزرگ تحت شرایط عدم حتمیت
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد دانشگاه رامین اهواز
2 دانشیار اقتصاد کشاورزیTدانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
3 دانش آموخته دانشگاه زابل
4 استادیار ترویج و آموزش کشاورزی،دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
doi
چکیده
بررسی کارایی شبکههای آبیاری یکی از عوامل بسیار مهم در تأمین اطلاعات مورد نیاز جهت ارتقای عملکرد این سامانهها بوده و با توجه به بحران آبی اخیر در کشور، بایستی مورد توجه مدیران و برنامهریزان این حوزه قرار گیرد. مطالعه حاضر به بررسی کارایی چهار شبکه آبیاری در حوضهی آبریز کارون بزرگ شامل گتوند، شمال شرق اهواز، شرق شعیبیه و میان آب شوشتر پرداخته است. از عوامل بسیار مهم مؤثر بر عملکرد این شبکهها، میتوان به کیفیت منابع آب و خاک اشاره نمود. از این رو، کارایی این شبکهها تحت دو سناریو با و بدون لحاظ کیفیت منابع آب و خاک محاسبه گردید. جهت انجام این بررسی، روش تحلیل پوششی دادههای استوار (RDEA) که توانایی بالقوهای در اعمال شرایط نامطمئن برای دادههای ورودی و خروجی مدل دارد، مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد که، افزودن دادههای ورودی کیفیت آب و خاک موجب میشود که برخی از شبکههایی که به نظر غیر کارا میرسیدند، با افزایش قابل ملاحظه امتیاز کارایی مواجه شده و در نتیجه تفاوت میان رتبهبندی در دو سناریو بسیار محسوس باشد؛ بطوری که میانگین کارایی شبکهها در سناریو اول 8/0 و در سناریو دوم 97/0 برآورد گردید. همچنین مشخص شد که اختلاف قابل توجهی بین استفاده واقعی و بهینه برای دو داده ورودی هزینه تعمیر و نگهداری و پرسنل وجود دارد که باعث عدم کارایی در شبکهها ناکارا شده است. این اختلاف در سناریو دوم کمتر بوده و برای هزینههای تعمیر و نگهداری و پرسنل به ترتیب 41 و 34 درصد محاسبه گردید. بررسی تحلیل حساسیت در مدل RDEA نشان داد که با افزایش میزان محافظت سیستم در مقابل عدم حتمیت، امتیاز کارایی در شبکههای تحت بررسی کاهش مییابد.