چارچوب سیاستی فرارسی فناورانه در واحدهای صنعتی مناطق کمتر برخوردار در ایران
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی، مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور، تهران.
doi
10.22104/jtdm.2021.4670.2721چکیده
توسعه فناوری در مناطق کمتربرخوردار خصوصاً در واحدهای صنعتی از اهمیت بالایی برخوردار است. یکی از مسائلی که مناطق کمتربرخوردار با آن مواجه هستند، عدمامکان مواجهه با تغییرات فناوری و جبران عقبماندگیهای موجود است. برایناساس در کشور نیز برنامههای مختلفی جهت جبران عقبماندگیهای مذکور در 20 سال اخیر انجام شده است، اما اکثر این برنامهها با شکست مواجه شدهاند. بدینجهت ضرورت دارد تا با نگاهی علمی چارچوبی سیاستی جهت فرارسی فناورانه واحدهای صنعتی در مناطق کمتربرخوردار پیشنهاد شود. طبق آمار معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری و صندوق نوآوری و شکوفایی، 12 استان کمتربرخوردار کشور (کهگیلویه و بویراحمد، ایلام، هرمزگان، اردبیل، لرستان، آذربایجان غربی، کردستان، چهارمحال و بختیاری، خراسان شمالی، خراسان جنوبی، سیستان و بلوچستان و زنجان) کمتر از 10% از شرکتهای دانشبنیان و کمتر از 8% از جذب منابع مالی صندوق نوآوری و شکوفایی را به خود اختصاص دادهاند. الگوی روششناسی در پژوهش حاضر، مطالعه موردی تک نمونهای کلنگر است؛ برایناساس 12 استان مذکور بهعنوان یک کلانمورد درنظر گرفته شدند. براساس یافتهها، 5 گونه سیاستی (جهتدهی منابع، ساختار نهادی و قانونی، بازار، تأمین مالی و جریان یادگیری و دانشی) و 15 سیاست کلیدی شناسایی شدند.