تدوین چارچوب مفهومی قابلیت های پویای سازمانی با بهرهگیری از رویکرد فراترکیب
نویسندگان
1 عضو هیئتعلمی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران.
2 عضو هیئتعلمی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران.
3 عضو هیئتعلمی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران.
4 دانشجوی دکتری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران.
doi
10.22104/jtdm.2021.4609.2692چکیده
در دهه های اخیر مفهوم قابلیتهای پویای سازمانی و نقش آن در توسعه سازمانها توجه بسیاری از صاحبنظران مدیریت را به خود جلب کرده است. نظربه اینکه مطالعات پیشین این حوزه، از حیث رویکرد، روش، نقطه تمرکز و دستاورد، تفاوت های زیادی داشته و هریک از پژوهشگران از جنبهای متفاوت به این مقوله نگریستهاند، لزوم یکپارچهسازی پژوهشهای پیشین و ارائه یک چارچوب برای جمعبندی دانش موجود از قابلیتهای پویای سازمانی و درک بهتر و جامع تر مفهوم مذکور ضروری به نظر میرسد. در این پژوهش با بررسی مقالات منتشرشده از سال 1997 تا 2020 با بهکارگیری روش فراترکیب، یک چارچوب مفهومی بهمنظور جمع بندی دانش موجود از مفهوم قابلیتهای پویای سازمانی ارائه شده است. براساس چارچوب مذکور، پیشرانهای قابلیتهای پویا که شامل پویاییهای محیطی، فرآیندهای سازمانی، منابع سازمانی و ویژگیهای فردی و رفتاری مدیر است بر مؤلفههای قابلیتهای پویا از جمله قابلیت درک فرصتها، قابلیت تصاحب فرصتها، قابلیت ایجاد یک قابلیت، قابلیت برقراری ارتباط، قابلیت انعطافپذیری و قابلیت بازآرایی و نوسازی قابلیتها تأثیر میگذارند و درنهایت منجر به بهبود عملکرد و کسب مزیت رقابتی برای سازمانها میشوند.