ارائه یک الگوی توسعه یافته به منظور تخمین شاخص سلامت تجهیزات (مطالعه موردی: تجهیز تونل باد)
نویسندگان
1 گروه مهندسی صنایع، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه جامع امام حسین
2 گروه مهندسی صنایع، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)
3 گروه مهندسی صنایع، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه جامع امام حسین ، تهران، ایران
doi
10.48313/jqem.2023.177573چکیده
شاخص سلامت، ابزاری به منظور ارزیابی وضعیت کارکردی یک تجهیز با هدف بهبود عملکرد عملیاتی آن است. در این تحقیق انواع مدلهای موجود در زمینه تخمین شاخصهای سلامت به همراه چالشها و محدودیتهای آنها، مورد بررسی قرار گرفت که براساس آن یک الگوی توسعهیافته با پنچ گام اصلی شامل مراحل انتخاب تجهیز، ارزیابی اثر عوامل بارگذاری و موقعیت مکانی، محاسبه نرخ پیری، محاسبه شاخص سلامت اولیه، و در نهایت محاسبه و ارزیابی اصلاحگرهای شاخص سلامت و قابلیت اطمینان پیشنهاد شد. الگوی پیشنهادی در پنج نوع فن مختلف از یک تجهیز تونل باد، با توجه به هزینههای قابل توجه نگهداشت در آنها پیادهسازی شد. نتایج حاصل از شاخص سلامتِ فنها در قالب یک طرح گرافیکی نشان داد که امکان تعیین روند سرعت نرخ خرابیها و عمر کارکردی تجهیزات وجود دارد. همچنین نتایج حاصل از این تحقیق میتواند مورد استفاده در انتخاب استراتژی مناسب نگهداشت با هدف بهبود عملکرد عملیاتی تجهیزات باشد.