چارچوبی برای ارزیابی نوآوری در صنایع خلاق با تمرکز بر صنایع دستی
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی،تهران.
2 کارشناسی ارشد مدیریت تکنولوژی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران.
3 عضو هیئت علمی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی،تهران.
doi
10.22104/jtdm.2021.4172.2509چکیده
صنایع خلاق یکی از بخشهای اقتصادی رو به رشد است که بررسی جنبههای مختلف آن در سالهای اخیر موردتوجه پژوهشگران و سیاستگذاران در سراسر جهان قرار گرفته است. دراینراستا شناخت و ارزیابی نوآوری در این صنایع، گامی مؤثر برای آغاز سنجش نوآوری در صنایع مذکور میباشد و موضوعی چالشی برای سیاستگذاران به شمار میآید. در ایران، صنایعدستی یکی از بخشهایی است که بیشترین مبادلات تجاری را در میان صنایع خلاق به خود اختصاص داده است و به نظر میرسد برای حضور قدرتمندتر کشور در عرصه رقابت بینالمللی، این حوزه نیازمند نوآوریهای بیشتر است. ازاینرو در پژوهش حاضر، ابتدا شاخصهای نوآوری در صنایعدستی بررسی شدهاند و سپس برای سنجش میزان اهمیت و همبستگی شاخصهای مذکور، باتکیهبر پرسشنامه از کارشناسان صنایعدستی خواسته شده تا نظرات خود را دراین خصوص اعلام دارند. درنهایت به کمک روش تحلیل عاملی اکتشافی، چارچوبی جهت ارزیابی نوآوری شامل 17 شاخص و 5 عامل اصلی پیادهسازی نوآوری، مشارکت منابع انسانی، ارتباطات بیرونی، آموزش و یادگیری و تمرکز بر فرایندهای سازمانی ارائه شده است.
