اثر پیش تیمار اسمز- اولتراسونیک و خشک ‌کردن تکمیلی با مایکروویو بر خصوصیات کیفی گیلاس سیاه خشک شده

نویسندگان

1 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد

2 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی دانشگاه گرگان

3 دانشیار گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی دانشگاه تهران

doi
10.22092/aridse.2014.102062
چکیده

در این پژوهش، اثر خشک کردن اسمزی با کاربرد اولتراسوند و دوره تکمیلی خشک ­کردن با مایکروویو روی خصوصیات کیفی (آنتوسیانین­های پلیمری شده، آنتوسیانین­های وارد شده به محیط اسمزی و بافت) گیلاس سیاه خشک شده بررسی شد.  برای خشک ‏کردن، از محلول اسمزی (آب، ساکارز) استفاده شد و به‌منظور رسیدن به یک فرآیند اسمز بهینه، غلظت قند در سه سطح 40، 50 و 60 درصد و دما در سه سطح 60، 50 و 40 درجه سلسیوس آزمایش شد.  فرآیند اولتراسوند نیز در دو فرکانس 65 و 130 کیلوهرتز مورد بررسی قرار گرفت.  نمونه­های گیلاس سیاه به‌منظور افزایش نفوذپذیری پوست، به‌مدت دو دقیقه در سود 5/0 مولار، غوطه­ور شدند.  برای خشک ‏کردن تکمیلی نیز از مایکروویو با توان­های 100، 200 و 300 وات استفاده شد.  به‌منظور تعیین نقاط بهینة فرایند خشک­کردن ترکیبی اولتراسوند- اسمزی- مایکروویو از روش سطح پاسخ استفاده شد.  آزمایش‌ها بر اساس طرح کامپوزیت مرکزی اجرا شدند.  نتایج بررسی­ها نشان می­دهد که شرایط خشک کردن اثر معنی­داری بر میزان آنتوسیانین پلیمری، آنتوسیانین هدر رفته و بافت گیلاس­های سیاه خشک شده دارد (05/0p<).  شرایط بهینه برای به حداقل رساندن مقدار آنتوسیانین ورودی به محیط اسمزی در فرکانس 7/40 کیلوهرتز، دمای 40 درجه سلسیوس و غلظت 40 درصد می­دهد و شرایط بهینه برای حداقل آنتوسیانین پلیمری در غلظت 60 درصد، دمای 44/44 درجه سلسیوس، توان 300 وات و بدون فرکانس به‌دست آمد.