بررسی کیفیت و عمر انباری ارقام انگور ترکمن و مقایسه آن با رقمهای محلی
نویسندگان
1 استادیار پژوهش بخش تحقیقات فنی و مهندسی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان رضوی
2 محقق بخش تحقیقات اصلاح و تهیه نهال بذر مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان رضوی
doi
10.22092/aridse.2014.102091چکیده
انگور میوهای نافرازگرا است کهمیزان فعالیت فیزیولوژیک آن پایین است، اما در معرض کاهش شدید آب قرار دارد. انگور عمر انباری کوتاهی دارد و پس از دو تا سه روز، مشکلاتی مثل خشک شدن و قهوهای شدن ساقه، ریزش حبهها و حتی چروکیدگی و پلاسیده شدن حبهها و در برخی موارد آسیبهای میکروبی در آن بهوجود میآید. با توجه به افزایش تقاضا برای مصرف تازهخوری انگور، ارقام و نمونههای جدیدی که بتوانند از نظر خصوصیات کیفی با نمونههای موجود رقابت کند و عمر انباری بالاتری نیز داشته باشند، شدیداً مورد توجه هستند. پس از وارد کردن 8 رقم انگور اهدایی ترکمنستان، این ارقام به مدت 6 سال در باغ به حالت قرنطینه نگهداری و سپس در ایستگاه طرق مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی کشت گردید. کیفیّت و قابلیّت انبارداری این نمونهها در این پروژه مورد بررسی قرار گرفت و در نهایت ارقام ترکمن با ارقام داخلی مقایسه شدند. بر همین اساس این هشت رقم در کنار ارقام داخلی (کج انگور، کلاهداری و رزقی) کشت شدند و پس از برداشت محصول، بستهبندی و نگهداری در سردخانه، خصوصیات کیفی و کمّی و عمر انبارداری این نمونهها بررسی و مقایسه شد. نتایج نشان داد که ارقام ترکمن خصوصیات کیفی و کمّی مناسب و از همه مهمتر عمر انباری بالایی دارند و میتوانند به عنوان ارقام جدید معرفی و استفاده شوند.
