فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

امروزه با توجه به مصرف بی‌رویه کودهای شیمیایی در زمین‌های زراعی و تخریب خاک و محیط زیست تحت مصرف همین کودها، اهمیت استفاده از کودهای آلی و مواد پلیمری همچون هیدروچار و سوپرجاذب را برجسته می‌سازد. بدین منظور تحقیق حاضر با هدف بررسی تأثیر سطوح مختلف هیدروچار اصلاح شده باگاس نیشکر و سوپرجاذب نوع A200 به عنوان مواد سازگار با محیط زیست بر برخی از خصوصیات خاک با مدل آماری طرح فاکتوریل و در قالب طرح بلوک کاملاً تصادفی با چهار تکرار و به مدت چهار ماه در سال 97-96 در دانشکده مهندسی علوم آب دانشگاه شهید چمران اهواز اجرا شد. سطوح استفاده از هیدروچار و سوپر جاذب شامل سه سطح 0، 2 و 5 گرم در هر کیلو گرم خاک (0، 2/0 و 5/0 درصد وزنی) بود. نتایج نشان داد که سطح دو و پنج گرم هیدروچار بر کیلو گرم خاک به ترتیب سبب افزایش 2/5 و 4/9 درصدی تخلخل کل، 9 و 9/17 درصدی رطوبت ظرفیت زراعی، 43/0 و 2/1 درصدی رطوبت نقطه پژمردگی، 8/9 و 18 درصدی کربن آلی، 4 و 15 درصدی فسفر قابل جذب، 6 و 18 درصدی ازت، 5/5 و 16 درصدی هدایت الکتریکی و کاهش 7/4 و 3/7 درصدی جرم مخصوص ظاهری، 38/0 و 77/0 درصدی جرم مخصوص حقیقی، 39/0 و 1 درصدی اسیدیته خاک نسبت به شاهد شد. سطح دو و پنج گرم سوپر جاذب بر کیلو گرم خاک نیز به ترتیب سبب افزایش10 و 6/18 درصدی رطوبت ظرفیت زراعی، 8 و 11 درصدی رطوبت نقطه پژمردگی، 52/0 و 92/0 درصدی اسیدیته، 4 و 13 درصدی هدایت الکتریکی، 7/2 و 9/9 درصدی تخلخل کل و کاهش 2 و 7/5 درصدی جرم مخصوص ظاهری خاک شد و تأثیر معنی‌دار بر میزان کربن آلی، فسفر قابل جذب، ازت و جرم مخصوص حقیقی خاک نداشت. به‌طور کلی نتایج بیانگر برتری تیمار هیدروچار نسبت به تیمار سوپر جاذب بر بهبود خصوصیات فیزیکی و شیمیایی خاک با بافت لوم می‌باشند.