ارائه چارچوب ارزیابی واحدهای فناور مستقر در پارک علم و فناوری دانشگاه تربیتمدرس با استفاده از روش اقدام پژوهی
نویسندگان
1 استادیار پژوهشکده مطالعات بنیادین علم و فناوری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران
2 استادیار دانشگاه شهید بهشتی
3 کارشناس ارشد مدیریت تکنولوژی دانشگاه شهید بهشتی تهران
4 پژوهشگر پژوهشکده مطالعات فناوری
5 استادیار دانشکده علوم اقتصادی و اداری دانشگاه مازندران
doi
10.22104/jtdm.2021.4580.2680چکیده
باافزایش اهمیت تحقق اقتصاد دانش بنیان و نقش واحدهای فناور مستقر در پارکها بهعنوان یکی از پیشرانهای اصلی آن، تحلیل و درک عملکرد این واحدها به مسئلهای کلیدی برای سیاستگذاران و مدیران تبدیل شده است. دراینراستا هدف این پژوهش ارائه چارچوب ارزیابی واحدهای فناور مستقر در پارکهای علم و فناوری و کاربست این چارچوب باتکیهبر روش پژوهش کیفی و راهبرد اقدام پژوهی است. جامعه موردمطالعه این پژوهش، 45 واحد فناور متقاضی حضور و تمدید استقرار در پارک علم و فناوری دانشگاه تربیت مدرس میباشد که از دیماه 1396 تا شهریورماه 1397 مورد ارزیابی قرار گرفته اند. براساس مرور پیشینه، سه بُعد راهبرد، بازار و فروش، فناوری و مالکیت فکری و تیم کاری و منابع انسانی بهعنوان مهمترین جنبههای عملکردی در ارزیابی واحدهای فناور شناسایی شدند. براساس یافتههای پژوهش، توانمندی فناورانه بهعنوان مهمترین نقطه قوت و درطرف مقابل مسائل سازمانی و مدیریتی خصوصاً در موضوعاتی نظیر راهبرد تأمین مالی، طرح کسب وکار، تقسیم کار، سازماندهی و ساختار سازمانی، توسعه توانمندی منابع انسانی، توانایی بازاریابی و حفاظت از مالکیت فکری و دانش فنی بهعنوان مهمترین نقاط ضعف واحدهای فناور معرفی شدند.
