نقش واسطه‌ای شرم در رابطه بین خودپنداره و تعارضات زناشویی در متأهلین

نویسندگان

1 گروه روانشناسی عمومی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران

2 گروه روانشناسی عمومی/ دانشکده روانشناسی و علوم تبیتی/ دانشکاه یزد/ یزد/ ایران

3 بخش روانشناسی- دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی- دانشگاه یزد- یزد- ایران

4 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران

doi
چکیده

نارضایتی زناشویی با اختلال در سلامت جسمی و روانی یک عامل خطر برای طلاق محسوب می شود لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه‌‌ای شرم در رابطه بین خودپنداره و تعارضات زناشویی در افراد متأهل صورت گرفت. روش پژوهش، توصیفی - همبستگی و جامعه آماری شامل زنان و مردان متأهل شهر اصفهان بود. 320 نفر (204 زن و 116 مرد) با روش تصادفی خوشه ای مرحله ای انتخاب شدند و به پرسشنامه‌‌های عاطفه خودآگاه (TOSCA-2) (تگنی، درینگ، واگنر و همکاران، 2000)، پرسشنامه تصور از خود بک (BSCT) (بک و استیر، 1978) و پرسشنامه‌‌ تعارضات زناشویی (MCQ) (سنائی ذاکر و براتی، 2000) پاسخ دادند.داده ها با روش مدل‌‌یابی معادلات ساختاری، همبستگی و رگرسیون تحلیل شد. یافته‌‌ها نشان داد بین احساس شرم و تعارضات زناشویی و همچنین بین احساس شرم و ابعاد خودپنداره رابطه معناداری وجود دارد و ابعاد خودپنداره، پیش‌‌بینی کننده‌‌ معنادار تعارضات زناشویی هستند. همچنین احساس شرم در رابطه بین خودپنداره و تعارضات زناشویی، نقش واسطه‌‌ای دارد. نتایج این پژوهش، بیانگر رابطه بعد شناختی (خودپنداره) و بعد هیجانی (شرم) شخصیت زنان و مردان با میزان تعارضات زناشویی درآنان است که می‌‌تواند مورد توجه پژوهشگران و درمانگران حوزه خانواده قرار گیرد.