اهمیت مدیریت دانش سازمانی در فرایند نظریه‌پردازی علمی

نویسندگان

1 دانشیار، گروه مدیریت دانش، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران.

doi
10.47176/smok.2024.1118
چکیده

نظریه به عنوان بیان منسجم خلاصه و خردمندانه و منطقی حاصل از اندیشیدن، مشاهدات یا پدیده‌های تجربه شده تعریف می‌شود. نظریه‌های علمی، معتبرترین، دقیق‌ترین و جامع‌ترین بخش‌های دانسته‌های علمی می‌باشند.تفاوت نظریه‌های علمی با فرضیه‌های علمی در آن است که فرضیه‌های علمی، حاصل از حدسی منطقی مرتبط با یک پدیده تجربی آزمایش پذیر و محدود می‌باشند و با آنکه امری علمی و قدرتمند هستند، اما توضیح جامع و ذهنی ارائه نمی‌کنند. همچنین تفاوت نظریه علمی با قانون علمی در آن است که قوانین علمی، گزارش‌های توصیفی محدود و نه جامع از نحوه رفتار طبیعت و مخلوقات الهی در شرایط خاص ارائه می‌کنند (مثل قانون جاذبه زمین).بنابراین یک نظریه علمی شامل یک یا چند فرضیه هستند که این فرضیه‌ها توسط آزمایش‌های مکرری پشتیبانی می‌شوند. نظریه‌های علمی اثبات شده موجود اگر چه ابطال نمی‌شوند، اما ابطال پذیر هستند؛ بدان معنا که همواره راه ابطال آن‌ها باز بوده و می‌توان سعی کرد تا از درون نظریه‌ها، فرضیه‌های جدیدی استخراج نمود، و با آزمایش آن فرضیه‌ها، آن نظریه‌ را به طور بخشی ابطال نمود.نظریه علمی بهترین توضیح علمی یک پدیده در زمان حال است که تمامی شواهد و فرضیه‌ها، صحت آن را تأیید می‌کنند و اگر شواهد جدیدی در آینده کشف شود که با نظریه علمی همخوانی ندارد، آن نظریه نیاز به تکامل یا بهبود می‌یابد و هیچگاه به‌طور کل، ابطال نمی‌شود؛ زیرا در زمان خود، دایره وسیعی از شواهد را توضیح می‌دهد.

کلیدواژه‌ها