چارچوبی نو برای سنجش و پیاده‌سازی نوآوری‌باز : رویکرد مبتنی بر زمینه

نویسندگان

1 عضو هیات علمی

2 دانشگاه علامه طباطبائی

3 هیئت علمی دانشکده حسابداری و مدیریت دانشگاه علامه طباطبائی

4 گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی

doi
10.22104/jtdm.2019.3107.2070
چکیده

در ادبیات تحقیق علیرغم حیاتی جلوه دادن تصمیمات مربوط به نحوه پیاده‌سازی نوآوری‌باز، تاکنون تلاش‌ جدی برای ارائه یک روش تصمیم‌گیری دقیق صورت نگرفته است. در همین راستا، هدف کلی مقاله عبارت است از ارائه‌ی یک چارچوب تصمیم‌گیری سیستماتیک که بر اساس آن تصمیم‌گیرندگان قادرند ضمن شناسایی و سنجش متغیرهای مدل مفهومی تحقیق، به سوالات تحقیق پاسخ دهند. این چارچوب در سه گام و در یک شرکت فعال در صنعت بسته‌بندی و چاپ صنعت غذایی بکاربسته شد. در اولین گام، دو دسته از متغیرهای لازم برای سنجش وضعیت اقدامات نوآوری‌باز، یعنی متغیرهای زمینه‌ایی و متغیرهای توصیف‌گر انتخاب شدند. در گام‌های دوم و سوم، با استفاده از تکنیک‌های تصمیم‌گیری چند معیاره، وضعیت فعلی و سپس وضعیت مطلوب اقدامات نوآوری‌باز و میزان شکاف میان آن‌ها، مشخص شده‌اند. با تجزیه و تحلیل عناصر ایجادکننده شکاف، پیشنهادهایی برای بکارگیری مدل‌های همکاری مناسب، ارائه خواهد شد. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که شکاف عمیقی در اقدامات مربوط به مرحله نهادینه‌سازی، در شرکت موردمطالعه وجود دارد و این شکاف برای مراحل اکتشاف، و بهره‌برداری دراولویت‌های بعدی قرار دارد. اتخاذ مدل‌های همکاری «انجمن نوآوری» و یا «شبکه‌سازی» در مرحله نهادینه‌سازی، «گروه نخبگان» و یا «بازارچه نوآوری» در مرحله اکتشاف، و «شرکت زایشی» در مرحله بهره‌برداری؛ پیشنهاد شده است.