رضایتمندی شغلی در حوزه بهداشت و سلامت در نظام اداری ایران طی یک دهه اخیر

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، البرز، ایران.

2 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

3 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، البرز، ایران.

doi
10.22054/spsa.2024.78673.1037
چکیده

رضایت‌مندی شغلی به طور مستقیم و غیر مستقیم بر میزان عملکرد، اثربخشی، کارایی و بهره‌وری کارمندان تاثیر می‌گذارد. به دلیل وجود مطالعات وسیع و مختلف پیرامون رضایتمندی شغلی، لازم است با استفاده از رویکردی مناسب، علمی و منطقی از انباشت علم، مطالعات غیر ضروری، تکراری و نهایتاً در هزینه، زمان و نیروی انسانی صرفه‌جویی کرد. این پژوهش به منظور بررسی و مطالعه‌ی رضایت‌مندی شغلی در حوزه بهداشت و سلامت در نظام اداری ایران طی یک دهه گذشته و با استفاده از روش فرا تحلیل انجام شده است. پس از حذف مقالات با اطلاعات ناکافی و پالایش طی چند مرحله در نهایت از هشت مقاله برای انجام فرا تحلیل و محاسبه اندازه اثر منفرد و خلاصه استفاده گردید. در این پژوهش مشخص شد که بالاترین مقدار رضایتمندی محاسبه شده مربوط به عامل مسئول مستقیم با اندازه اثر 438/0 می‌باشد. کمترین مقدار رضایتمندی برآورد شده مربوط به عوامل دستمزد شامل پرداخت، پاداش و اضافه کار با اندازه اثر 104/0- و ارتقاء با اندازه اثر 035/0 می‌باشد. فرا تحلیل انجام شده نشان داد که اگر چه سه عامل ماهیت شغل، همکار و مسئول مستقیم در تعامل با یکدیگر دارای بیشترین مقدار اندازه اثر هستند اما کمترین انحراف معیار مشاهده شده را داشتند این در حالی است عوامل ارتقاء و دستمزد با اندازه اثر اندک اما انحراف معیار بالا تفاوت عمده‌ای را در مطالعات منفرد به خود اختصاص داد که می‌توان نتیجه گرفت بالاترین تاثیر در رضایتمندی شغلی تحت عامل مذکور خلاصه می‌شود.