طرح جدید سرریزهای لبهتیز کسینوسی با هدف افزایش دقت اندازهگیری دبی و جلوگیری از رسوبگذاری در شبکه های آبیاری

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری سازه‌های آبی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد

2 دانشیار گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد.

3 دانشیار دانشگاه لیکهد کانادا

doi
چکیده

در شبکه­های آبیاری، رسوب­گذاری و تشکیل دلتای رسوبی در بالا­دست سرریز لبه­تیز از مشکلات سرریز­ها است. بدین منظور، تغییر در هندسه مقطع سرریز و ارایه طرحی نو برای تغییر شرایط هیدرولیکی در بالادست مورد توجه می­باشد. در این راهکار، با افزایش شدت آشفتگی4 در بالادست سرریز، از رسوب­گذاری در این ناحیه جلوگیری به عمل می­آید. با هدف افزایش شدت آشفتگی در سرریز­ها، سرریز با دیواره کسینوسی با عرض گلویی مختلف معرفی شد. ارزیابی تأثیر سرریز جدید با دیواره کسینوسی بر شرایط جریان توسط مقایسه داده­های شدت آشفتگی و پروفیل آبشستگی در پشت دیواره سرریز صورت گرفت. محاسبه شدت آشفتگی در بالا­دست سرریز، به وسیله سرعت­سنج صوتی (ADV) انجام شد. میزان شدت­آشفتگی از رابطه ویلکاکس5 برآورد شد. نتایج نشان داد سرریز دیواره کسینوسی با بازشدگی w/B=0.1 بیش­ترین شدت­آشفتگی در بالادست سرریز را ایجاد می­کند. نتایج شدت آشفتگی با نتایج پروفیل آبشستگی در بالا­دست سرریز مورد مقایسه و ارزیابی قرار داده شد. در نهایت مشاهده شد که افزایش شدت آشفتگی حاصل از تغییر شرایط هیدرولیکی سرریز در بالادست، بر شسته شدن و خودپالایی سرریز، تأثیر­گذار است. در سرریز­های کسینوسی نسبت به سرریز­های مستطیلی، خودپالایی رسوبات تا 47% افزایش پیدا می­کند.