بررسی تأثیر اشتراک دانش سازمانی بر عملکرد نوآوری با نقش میانجی قابلیت نوآوری و تعدیلگری مقیاس شبکهسازی و قدرت ارتباط (مورد مطالعه شرکتهای کوچک و متوسط عراق)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی- مدیریت استراتژیک، گروه مدیریت، دانشکده علوم اداری، دانشگاه بین المللی امام رضا (ع) مشهد، ایران
2 استادیار گروه مدیریت، موسسه آموزش عالی عطار، مشهد، ایران
3 دانشیار، گروه مدیریت، دانشکده علوم اداری، دانشگاه بین المللی امام رضا (ع)، مشهد، ایران
doi
10.47176/smok.2023.1568چکیده
نوآوری شاخصی با اهمیت برای سازمانهاست چون موجب ایجاد ارزش و مزیت رقابتی پایدار در فضای بغرنج و دگرگون کنونی میشود. سازمانهای نوآورتر نسبت به دیگر سازمانها، در واکنش به فضاهای دارای دگرگونی و برای خلق گسترش توانمندیهای تازه و نیل به عملکرد بهتر پیروزتر هستند. لذا هدف این تحقیق بررسی تأثیر اشتراک دانش سازمانی بر عملکرد نوآوری شرکتهای کوچک و متوسط عراق با نقش میانجی قابلیت نوآوری و تعدیلگر قدرت رابطه و مقیاس شبکهسازی بوده است. جامعه آماری تحقیق حاضر، کلیه مدیران و معاونان شرکتهای کوچک و متوسط در کشور عراق میباشد که تعداد آنها نامشخص بوده است؛ بر اساس روش سرانگشتی کلاین (5 تا 10 برابر تعداد گویهها)، تعداد اعضای 170 نفر به روش غیرتصادفی در دسترس انتخاب شده است. ابزار پژوهش پرسشنامه دونگلینگ و همکاران (2022) بوده که برای آزمودن روایی از روایی محتوا و تأیید خبرگان و جهت روایی سازه از روایی سازه، همگرا و واگرا بهره گرفته شده است. پایایی پرسشنامه با آلفای کرونباخ و پایایی مرکب (بیش از 7/0) انجام شده است. تجزیه و تحلیل دادهها به روش معادلات ساختاری با نرمافزار پی ال اس انجام شده است. نتایج نشان داد تأثیر اشتراک دانش سازمانی بر عملکرد نوآوری با میانجیگری قابلیت نوآوری معنادار بوده است (559/2= t). بهعلاوه نقش تعدیلگر مقیاس شبکهسازی (671/2= t) و قدرت ارتباط (651/3= t) در تأثیر اشتراک دانش سازمانی بر قابلیت نوآوری معنادار گزارش شده است.