بکارگیری نظریه طراحی سازوکار برای پیاده سازی پیامد مطلوب مدیریت دانش در سازمان های تحقیقاتی
نویسندگان
1 دکتری ،موسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه ریزی،تهران ،ایران
2 دکتری ،موسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه ریزی،تهران ،ایران
3 دکتری ،موسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه ریزی،تهران ،ایران
doi
10.47176/smok.2023.1535چکیده
دانش سرمایه فکری اصلی هر سازمان است. به اشترکگذاری و بکارگیری دانشی که در ذهن و قابلیتهای افراد نهفته است، یکی از مهمتریـــــن استراتژیهای رشد همه جانبه سازمانها در عصر حاضر میباشد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی است و با بکارگیری نظریه طراحی سازوکار در مدیریت دانش، به دنبال ایجاد و به اشتراکگذاری دانش ضمنی و تخصص نهفته تک تک افراد جهت سازگاری سازمان با محیط تعامل پر از رقابت و انعطافپذیری در مقابل تغییرات محیطی میباشد. هدف مطلوب سازمان، بهره گیری از فرصتهای پیش آمده در محیط پویا برای حفظ مزیت رقابتی با استفاده از مدیریت اثر بخشِ منابع دانش میباشد. برای تسهیل فرآیندهای کاری سازمان، طراحی، تضمین و استقرار سازوکارهای منسجم به منظور ایجاد انگیزههای درونیِ کافی برای تضمین همسویی کامل بین بهینه یابیهای فردیِ کارکنان و هدف مطلوب سازمان، ضروری میباشد. در این پژوهش، نظارت درست به منظور اطمینان از صحت انجام وظایف محوله مجری طرح، در سازمانهای تحقیقاتی مورد بررسی قرار گرفته است. از روش کتابخانهای، مطالعه قوانین و مقررات موجود در سازمانهای تحقیقاتی و ادبیات موضوع، دادهها گردآوری شده و از طریق تکنیکهای نظریه طراحی سازوکار مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتهاند. نتایج بررسی حاضر نشان میدهد که ناظران طرح اطلاعات، دانش، توانمندیهای خود را بدون اینکه انگیزههای مناسبی داشته باشند، به اشتراک نمیگذارند. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که نظریه طراحی سازوکار میتواند با ایجاد انگیزههای درونیِ کافی در ناظر طرح برای به اشتراکگذاری دانش ضمنی، میتواند اثربخشی مدیریت دانش در نظارت بر اجرای درست مراحل پژوهش را تضمین نماید. پژوهش حاضر میتواند در افزایش آگاهی مدیران سازمانهای تحقیقاتی به منظور نظارت درست بر طرحهای تحقیقاتی و دستیابی به اهداف سازمان موثر باشد.