تأثیر قارچکش، گرمادرمانی، بستهبندی پلیاتیلنی، دما و زمان نگهداری بر ویژگیهای کیفی نارنگی جیرفت
نویسندگان
1 مربی آموزشی دانشگاه شهید باهنر کرمان
2 مربی پژوهشی موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی کرج
3 استاد دانشگاه تهران
4 دانشجوی دکتری علوم و صنایع غذایی دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22092/aridse.2012.102115چکیده
در این پژوهش اثر گرمادرمانی (3روز در دمای36 درجه سلسیوس)، قارچکش بیفنیل (غوطه وری در محلول 4 درصد بیفنیل به مدت 2 دقیقه)، پوشش پلیاتیلن، و ترکیب این تیمارها بر کیفیت و عمر انباری میوه نارنگی رقم کینو منطقه جیرفت بررسی شد. نمونهها در دو محیط (انبار ساده و سردخانه) مدت 3 ماه نگهداری شدند. میزان کل مواد جامد انحلالپذیر در آب میوه (TSS)، اسید قابل تیتر کردن(TA) و نسبت TSS/TA، سفتی بافت، رنگ گوشت میوه در تمام تیمارها 60 و 90 روز بلافاصله پس از خارج کردن میوه از سردخانه و انبار ساده اندازهگیری شدند. نتایج نشان میدهد که در انبار ساده پس از 60 روز نگهداری میوه، بهترین تیمار عبارت است از قارچکش و پوشش پلیاتیلن و بیشترین نسبت TSS/TAمربوط به پوشش پلیاتیلن نگهداری شده در سردخانه به مدت 90 روز است. بالاترین کیفیت رنگ مربوط به گرمادرمانی توام با پوشش پلیاتیلن نگهداری شده در سردخانه به مدت زمان 60 روز میباشد. انبارداری سرد به طور چشمگیری نسبت به نوع ساده آن و دوره 60 روز نسبت به 90 روز با گرمادرمانی و پوشش پلیاتیلن نسبت به سایر تیمارها در سفتی بافت میوه مؤثر بوده است. بنابراین، با توجه به نتایج مذکور برای انبار ساده مصرف قارچکش توأم با پوشش پلیاتیلن و برای انبار سرد گرمادرمانی توام با پوشش پلیاتیلن را میتوان برای نگهداری نارنگی رقم کینو توصیه کرد.