مکانیابی و اولویتبندی مناطق مستعد تغذیه مصنوعی آبهای زیرزمینی بر اساس، منطق بولین، روش همپوشانی و منطق فازی
نویسندگان
1 استادیار، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
2 دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا
doi
چکیده
پراکنش نامناسب زمانی و مکانی بارشها، سبب ایجاد سیلاب و روانابهای سطحی می شود. تغدیه مصنوعی با استفاده از این آبها راه حلی جهت افزایش ذخایر زیرزمینی است. بهمنظور مکانیابی مناطق مستعد تغذیه مصنوعی در آبخوان دشت همدان- بهار از شش عامل مؤثر شیب، نفوذپذیری سطحی، ضخامت غیراشباع آبرفت، توانایی انتقال آب در آبرفت، کیفیت شیمیایی آب زیرزمینی و کاربری اراضی استفاده گردید. در روش اول هر یک از نقشهها بر اساس منطق بولین طبقهبندی و با عملگر AND تلفیق شدند. 26 درصد از منطقه مناسب تغذیه مصنوعی آبهای زیرزمینی دشت همدان- بهار تشخیص داده شد. سپس با استفاده از روش همپوشانی، مناطق مناسب بهدست آمده از منطق بولین، به سه زیر گروه تقسیم شدند. 53/0درصد مناسب و 21درصد متوسط، ولی هیچ منطقهای با تناسب خیلیمناسب حاصل نشد. در روش سوم لایهها بر مبنای منطق فازی امتیازدهی و با حاصلضرب فازی ترکیب شدند که 25/2درصد خیلیمناسب، 71/7درصد مناسب و 76/16درصد متوسط تشخیص داده شد. نتایج آنالیز حساسیت منطق بولین نشان داد که افزایش 50درصدی ارقام بازههای مناسب در لایههای ورودی، سبب 5/1درصد افزایش و همین مقدار کاهش در بازهها، باعث 5/0درصد کاهش در تناسب اراضی شد.