بررسی تغییرات برخی ویژگی‌های کمی و کارایی مصرف آب توده سیر سفید همدان در زمان‌های قطع و سطوح مختلف آبیاری

نویسندگان

1 عضو هیات علمی بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان همدان

2 عضو هیات علمی بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان همدان

3 عضو هیات علمی بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی و بخش تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان همدان

doi
10.22092/aridse.2011.102251
چکیده

از آنجا که مدیریت آبیاری (زمان قطع آبیاری، حجم آب آبیاری و دور آبیاری) بر عملکرد و کیفیت پس از برداشت محصول سیر و قابلیت انباری آن اثر گذار است، آزمایشی به‌صورت طرح کرت­های خرد شده در قالب بلوک­های کامل تصادفی به‌مدت سه سال (1386-1384) در ایستگاه تحقیقات کشاورزی اکباتان مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی همدان اجرا شد که در آن مقادیر مختلف آب آبیاری به‌عنوان عامل اصلی در 3 سطح (75، 100، و 125 درصدنیاز آبی) و زمان قطع آبیاری به‌عنوان عامل فرعی در 3 سطح (یک هفته قبل از زمان رایج منطقه، زمان رایج قطع آبیاری در منطقه و یک هفته پس از زمان معمول منطقه)و در 3 تکرار به اجرا درآمد.  پس از برداشت محصولوزن، قطر، تعداد پوستۀ سوخ­ سیر، تعداد سیرچه­ها، و عملکرد اندازه­گیری شد.  نتایج آزمایش نشان می­دهد که بالاترین و پایین­ترین وزن سوخ را به‌ترتیب در تیمار 125 درصد نیاز آبی و قطع آبیاری مرحله­های سوم و اول با وزن 5/47 و 8/39 گرم به‌دست می­آید.  وزن و قطر سوخ­ها در تاریخ­های قطع دیرهنگام­تر آبیاری افزایش و تعداد پوسته سیرکاهش می­یابد.  بالاترین عملکرد در تیمار 125 درصد نیاز آبی و قطع آبیاری مرحله اول به‌مقدار 10450 کیلوگرم در هکتار به‌دست آمده است که از نظر آماری،  جز در مقایسه با تیمار75 درصد نیاز آبی و قطع آبیاری مرحله سوم به‌مقدار 8622 کیلوگرم در هکتار،  با دیگر تیمارها تفاوت معنی­داری نداشت.  بالاترین کارایی مصرف آب مربوط به سطح تأمین 75 درصد  نیاز آبی و قطع آبیاری مرحلۀ  اول به‌مقدار 7/9 کیلوگرم بر متر مکعب است.  بر اساس نتایج حاصل، تأمین 75 درصد نیاز آبی و تاریخ قطع آبیاری اول مناسب تشخیص داده شده است.