مدل بندی ساختاری عوامل مؤثر بر تسهیم دانش بین اعضای هیات علمی
نویسندگان
1 استادیار، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، تهران، ایران.
2 نویسنده مسئول: استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران.
3 دانش آموخته کارشناسیارشد علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران.
doi
10.47176/smok.2022.1476چکیده
تسهیم دانش در بین اعضای هیئتعلمی دانشگاهها و مراکز آموزش عالی دارای اهمیت فراوانی است؛ زیرا آنان را در فرآیندی رقابتی بهمنظور خلق و تولید دانش و در نهایت اشتراکگذاری آن فعال میکند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش و میزان تأثیر عوامل مختلف در تسهیم دانش بین اعضای هیئتعلمی دانشگاهها و مبتنی بر نظریه رفتار برنامهریزیشده انجام شده است. رویکرد تحقیق کمّی و روش آن توصیفی از نوع علّی و از نظر زمانی مقطعی بوده است. جامعه آماری این تحقیق شامل تمامی اعضای هیئتعلمی دانشگاه غیردولتی علم و فرهنگ به تعداد 103 نفر بوده است که حجم نمونه لازم از بین آنان بر اساس فرمول کوکران برابر 81 نفر تعیین شده است. روش نمونهگیری طبقهبندی متناسب با حجم و بر مبنای انتخاب دانشکدههای دانشگاه بهعنوان طبقه صورت گرفته است. بهمنظور گردآوری دادهها از پرسشنامههای تسهیم دانش، جو سازمانی، قصد، نگرش و هنجار ذهنی بوک و همکاران (2005)، پرسشنامه کنترل رفتار درک شده السوئیدی (2014)، پرسشنامه اعتماد کیم و جو (2008) و پرسشنامه رهبری ریج (2005) استفاده شده است. از روش مدلبندی معادلات ساختاری به شیوه کمترین مربعات جزئی بهمنظور تحلیل دادهها استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشان داده است از دیدگاه اعضای هیئتعلمی، رابطه معنیدار بین جو سازمانی و تسهیم دانش و همچنین رابطه معنادار بین قصد، نگرش و هنجار ذهنی با تسهیم دانش، تأیید شده است.