بررسی آزمایشگاهی تأثیر آبشکن محافظ بر میزان آبشستگی دماغه تکیهگاه پل در کانال آب مرکب

نویسندگان

1 دانشیار پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری کشور

2 دانشیار گروه علوم و مهندسی آب دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد.

3 کارشناسی ارشد سازه‌های آبی، گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد

4 استاد گروه مهندسی آب،دانشگاه فردوسی مشهد- مشهد،ایران

doi
چکیده

 در این تحقیق نتایج آزمایش­های انجام شده در مدل آزمایشگاهی برای تعیین اثر آبشکن محافظ بر روی آبشستگی پایه پل کناری در یک کانال مرکب ارایه شده است. کانال مرکب به­صورت متقارن و مستطیلی با عرض کانال اصلی 20 سانتی­متر و عرض سیلاب دشت­ها 65 سانتی­متر در نظر گرفته شد. 75 آزمایش در 3 دبی مختلف، پنج زاویه و پنج نسبت فاصله آبشکن به طول عمودی پایه کناری انجام شد. آزمایش­ها با استفاده از شن با دانه­بندی یکنواخت و در مقادیر عدد فرود بین 44/0 و 49/0 انجام شد. نتایج آزمایشگاهی نشان داد که فرسایش تکیه­گاه پل هنگامی که زاویه آبشکن 90 تا 120 درجه است می­تواند تا 70% کاهش یابد. در انتها چند رابطه برای تخمین عمق آبشستگی ارایه شد. مقایسه با تحقیقات دیگر نشان داد که رابطه پیشنهادی این تحقیق برآورد دقیق­تری برای برآورد عمق آبشستگی تکیه­گاه پل ارایه می­دهد.