بررسی آزمایشگاهی تأثیر آبشکن محافظ بر میزان آبشستگی دماغه تکیهگاه پل در کانال آب مرکب
نویسندگان
1 دانشیار پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری کشور
2 دانشیار گروه علوم و مهندسی آب دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد.
3 کارشناسی ارشد سازههای آبی، گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
4 استاد گروه مهندسی آب،دانشگاه فردوسی مشهد- مشهد،ایران
doi
چکیده
در این تحقیق نتایج آزمایشهای انجام شده در مدل آزمایشگاهی برای تعیین اثر آبشکن محافظ بر روی آبشستگی پایه پل کناری در یک کانال مرکب ارایه شده است. کانال مرکب بهصورت متقارن و مستطیلی با عرض کانال اصلی 20 سانتیمتر و عرض سیلاب دشتها 65 سانتیمتر در نظر گرفته شد. 75 آزمایش در 3 دبی مختلف، پنج زاویه و پنج نسبت فاصله آبشکن به طول عمودی پایه کناری انجام شد. آزمایشها با استفاده از شن با دانهبندی یکنواخت و در مقادیر عدد فرود بین 44/0 و 49/0 انجام شد. نتایج آزمایشگاهی نشان داد که فرسایش تکیهگاه پل هنگامی که زاویه آبشکن 90 تا 120 درجه است میتواند تا 70% کاهش یابد. در انتها چند رابطه برای تخمین عمق آبشستگی ارایه شد. مقایسه با تحقیقات دیگر نشان داد که رابطه پیشنهادی این تحقیق برآورد دقیقتری برای برآورد عمق آبشستگی تکیهگاه پل ارایه میدهد.