تحلیل محتوای کتاب عربی پایه هفتم براساس الگوی تدریس مشارکتی "جیگ ساو"
نویسندگان
1 استادیار آموزش زبان عربی، دانشگاه فرهنگیان، ایران، تهران.
2 استادیار گروه معارف اسلامی، فلسفه تعلیم و تربیت، دانشگاه فرهنگیان، ایران، تهران
doi
10.22034/iaall.2024.447627.2892چکیده
تحلیل محتوای دروس تخصصی آموزش زبان خارجی مبتنی بر ساحتهای شش گانه تربیتی می تواند به جریان شناسی شاخصه های آموزش و تربیتی کمک شایانی نماید. الگوهای تدریس مشارکتی از جمله جیگ ساو به عنوان بخشی از الگوهای نوین اجتماعی به ارائه رویکرد مناسب آموزشی و تربیتی برای تفکر، پژوهش، حل مسأله با توجه به اهداف و امکانات می پردازد و بر مشارکت دانش آموزان در فضای رقابت مثبت، رشد مهارت و آموزش متقابل تأکید می کند. این پژوهش براساس روش کیفی-کمی(آمیخته) و تحلیل مضمون و از طریق کدگذاری و ابزار پژوهش به شکل فیش برداری و پایایی و روایی تحقیق از طریق چهار معیار لینکلن و گوبا سنجیده شده، سپس داده های استخراج شده از مراحل قبل به شیوه آنتروپی شانون مورد تحلیل و ارزیابی قرار گرفته اند. از نتایج این پژوهش می توان به کثرت استعمال مضامین آموزشی-تربیتی مبتنی بر دو روش غیرفعال و الگویی و فراوانی کم در روش های گفتگوی متنی، روش تلقین، ایجاد پرسش ذهنی و ایجاد نیاز اشاره کرد که ضعف روشی کتاب را به دنبال دارد. همچنین جهت گیری کلی کتاب، اغلب متمرکز بر ساحت ایمانی-اخلاقی، ساحت تربیت سیاسی-اجتماعی و ساحت علمی-فناوری است و به مضامین مرتبط با ساحت های اقتصادی-حرفه ای، هنری-زیبایی شناسی و زیستی-بدنی توجه کمتری شده است. بکارگیری الگوی تدریس مشارکتی جیگ ساو در تدریس کتاب مذبور و لزوم تناسب محتوا با این الگوی مدرن و مؤثر برای آموزش کاربردی زبان عربی و افزایش انگیزه در دانش آموزان مطابق با نتایج تحلیل محتوا پیشنهاد می گردد.