پیش بینی کارکرد خانواده و شیوه های تربیتی فرزندان بر اساس میزان استفاده والدین از رسانه های جمعی و شبکه های ارتباط مجازی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قم، قم، ایران
2 کارشناس ارشد، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قم، قم، ایران.
3 کارشناس ارشد، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قم، قم، ایران.
4 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قم، قم، ایران
doi
چکیده
روابط سالم و متقابل درون خانوادهها باعث میشود که فرزندان مهارتهای زندگی را بیاموزند و در شرایط بحرانی احساسات و هیجانات خود را به نحو مطلوب کنترل نمایند. هدف از انجام پژوهش حاضر، پیش بینی کارکرد خانواده و شیوههای تربیتی فرزندان بر اساس میزان استفاده از رسانههای جمعی و شبکههای ارتباط مجازی بود. این مطالعه از نوع توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری شامل زنان و مردان متأهل ساکن شهر قم در رده سنی 30-50 سال بود که حداقل یک فرزند داشتند که از بین آنها با استفاده از فرمول کوکران و به روش نمونهگیری در دسترس تعداد 386 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده پرسشنامه سبکهای فرزندپروری بامریند (1978)، پرسشنامه کارکرد خانواده FAD و پرسشنامه محقق ساخته میزان استفاده از رسانههای جمعی و شبکه-های ارتباط مجازی بود. برای تحلیل دادهها از تحلیل رگرسیون استفاده شد. یافتهها نشان داد بین کارکرد خانواده و میزان استفاده از رسانههای جمعی و شبکههای ارتباط مجازی رابطه معکوس و معناداری (048/0P=) وجود دارد. همچنین بین شیوه تربیتی سهل گیرانه فرزندان (041/0P=) و شیوههای تربیتی مستبدانه و مقتدرانه فرزندان (01/0P=) با میزان استفاده از رسانههای جمعی و شبکههای ارتباط مجازی رابطه معناداری وجود دارد. یافته های پژوهش اهمیت میزان استفاده والدین از رسانه های جمعی و شبکه های ارتباط مجازی و نقشی که در شیوه های فرزندپروری و تعاملات خانواده دارد را متذکر شده که رهگشای یاوران خانواده برای راهنمایی و اصلاح شیوه های تربیتی فرزندان و عملکرد خاناوده می باشد.