مقایسه اثربخشی درمانهای متمرکز بر شفقت و هیجانمدار بر مشکلاتِ روانشناختی-زناشویی همسرِ جانبازان
نویسندگان
1 دانشیار، گروه آموزشی مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 استاد، گروه آموزشی مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3 دانشجوی دکتری، رشته مشاوره، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
4 نویسنده مسئول: دانشیار، گروه آموزشی مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی ، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر بهمنظور مقایسهی اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت و هیجانمدار بر مشکلات روانشناختی-زناشویی همسر جانبازان انجام گرفت. جامعه آماری شامل تمام همسر جانبازان در مناطق 13 و 14 تهران بودند. نمونهگیری بهصورت هدفمند از بین زنانی انجام گرفت که در سال 1399 به بنیاد شهید مناطق 13 و 14 تهران مراجعه کرده بودند. پس از شناسایی زنانی که مشکلات روانشناختی-زناشویی داشتند؛ 45 نفر از شرکتکنندگان بهصورت تصادفی در دو آزمایش و یک گروه کنترل قرار گرفتند (هر گروه 15 نفر). ارائهی جلسات درمان، در سرای سلامت منطقه 13 شهرداری تهران انجام گرفت. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون با گروه کنترل و مرحله پیگیری بود. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه مشکلاتِ روانشناختی-زناشویی همسرانِ جانبازان استفاده شد. سپس دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس تکمتغیری (ANCOVA) و آزمون تعقیبی بونفرونی مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفتند. یافتهها نشان داد که هر دو درمان در کاهش مشکلات روانشناختی-زناشویی همسرانِ جانبازان اثربخش بودند؛ اما اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت نسبت به درمان هیجان مدار بهطور معناداری بیشتر بود. بنابراین، میتوان از درمان متمرکز بر شفقت و درمان هیجانمدار یا تلفیقی از این دو درمان جهت بهبود مشکلاتِ روانشناختی-زناشویی همسرانِ جانبازان بهره برد.