بررسی رابطه دورکاری با فرایند مدیریت دانش در زمان همه‌گیری ویروس کووید19

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 استادیار، گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

doi
10.47176/smok.2021.1327
چکیده

پس از شیوع جهانی کووید ۱۹ و قرنطینه کامل، دورکاری بهترین گزینه برای سازمان‌ها جهت ادامه کسب‌وکار و غلبه بر این وضعیت است. مدیریت دانش فعالیت مهمی است که به سازمان‌ها در دستیابی به مزیت، موفقیت در کسب‌وکار و بهبود عملکرد سازمان کمک می‌کند. دورکاری و عدم ارتباط رودررو که از عوامل مهم مدیریت دانش است، می‌تواند بر فرایند مدیریت دانش تأثیر بگذارد. در مطالعه حاضر، ما قصد داریم رابطه فرایند مدیریت دانش و دورکاری را بررسی کنیم. برای دستیابی به هدف اصلی این مطالعه، فلسفه اثبات‌گرایی استفاده شد. ازآنجاکه این مطالعه به رابطه علمی بین متغیرها اشاره دارد، از رویکرد کمی و قیاسی استفاده شد. جامعه آماری، کارکنان شرکت مادر تخصصی بازرگانی دولتی ایران است که به­دلیل نقش این شرکت در تأمین کالای اساسی کشور، در طول دوران قرنطینه به‌صورت دورکار مشغول به فعالیت بودند. حجم نمونه مورد نیاز با استفاده از نرم‌افزار G*POWER، 246 نفر تخمین زده شد. پس از تائید روایی و پایایی پرسشنامه با استفاده از آزمون­های تحلیل عاملی تأییدی، پایایی ترکیبی، میانگین واریانس استخراج‌شده، آلفای کرون­باخ و شاخص rho-A، 295 نمونه جمع‌آوری شد که از حداقل حجم نمونه مورد نیاز بیشتر بود. داده‌های به‌دست‌آمده توسط نرم‌افزار Smart-PLS و روش مدل‌سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته‌ها نشان می‌دهند که رابطه مستقیم معناداری بین دورکاری و فرایند مدیریت دانش وجود دارد. تنها مولفه­های مربوط به حفظ تعادل بین کار و زندگی و تمایل به ادامه دورکاری در صورت رفع بحران نسبت به دیگر مولفه­ها در سطح کمتری بودند که در پیشنهاد­های کاربردی به این موارد پرداخته شد. این مدل برای کمک به تصمیم‌گیرندگان و مدیران جهت بهبود مهارت‌های مدیریتی و افزایش عملکرد فرایند مدیریت دانش در حین استفاده از دورکاری در زمان همه­گیری ویروس کووید 19 طراحی شده است.