بررسی رابطه دورکاری با فرایند مدیریت دانش در زمان همهگیری ویروس کووید19
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 استادیار، گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.47176/smok.2021.1327چکیده
پس از شیوع جهانی کووید ۱۹ و قرنطینه کامل، دورکاری بهترین گزینه برای سازمانها جهت ادامه کسبوکار و غلبه بر این وضعیت است. مدیریت دانش فعالیت مهمی است که به سازمانها در دستیابی به مزیت، موفقیت در کسبوکار و بهبود عملکرد سازمان کمک میکند. دورکاری و عدم ارتباط رودررو که از عوامل مهم مدیریت دانش است، میتواند بر فرایند مدیریت دانش تأثیر بگذارد. در مطالعه حاضر، ما قصد داریم رابطه فرایند مدیریت دانش و دورکاری را بررسی کنیم. برای دستیابی به هدف اصلی این مطالعه، فلسفه اثباتگرایی استفاده شد. ازآنجاکه این مطالعه به رابطه علمی بین متغیرها اشاره دارد، از رویکرد کمی و قیاسی استفاده شد. جامعه آماری، کارکنان شرکت مادر تخصصی بازرگانی دولتی ایران است که بهدلیل نقش این شرکت در تأمین کالای اساسی کشور، در طول دوران قرنطینه بهصورت دورکار مشغول به فعالیت بودند. حجم نمونه مورد نیاز با استفاده از نرمافزار G*POWER، 246 نفر تخمین زده شد. پس از تائید روایی و پایایی پرسشنامه با استفاده از آزمونهای تحلیل عاملی تأییدی، پایایی ترکیبی، میانگین واریانس استخراجشده، آلفای کرونباخ و شاخص rho-A، 295 نمونه جمعآوری شد که از حداقل حجم نمونه مورد نیاز بیشتر بود. دادههای بهدستآمده توسط نرمافزار Smart-PLS و روش مدلسازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافتهها نشان میدهند که رابطه مستقیم معناداری بین دورکاری و فرایند مدیریت دانش وجود دارد. تنها مولفههای مربوط به حفظ تعادل بین کار و زندگی و تمایل به ادامه دورکاری در صورت رفع بحران نسبت به دیگر مولفهها در سطح کمتری بودند که در پیشنهادهای کاربردی به این موارد پرداخته شد. این مدل برای کمک به تصمیمگیرندگان و مدیران جهت بهبود مهارتهای مدیریتی و افزایش عملکرد فرایند مدیریت دانش در حین استفاده از دورکاری در زمان همهگیری ویروس کووید 19 طراحی شده است.