بررسی تأثیر اشتراک دانش بر جدایی دانشکاران و خطرپذیری‌های سازمانی آن در سازمان‌های دانش‌محور (نمونه پژوهش: یک سازمان دانش‌محور در حوزه فناوری اطلاعات)

نویسندگان

1 استاد، گروه مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی قم، قم، ایران

2 کارشناس ارشد مهندسی صنایع، دانشگاه نیشابور، نیشابور، ایران

3 دانشیار، گروه مهندسی صنایع، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

4 کارشناس ارشد مهندسی صنایع، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

doi
10.47176/smok.2021.1329
چکیده

امروزه، نیروی انسانی دانشی، بیشترین سهم در موفقیت سازمان­های دانش‌محور را دارا است. اشتراک دانش به‌عنوان ‌یکی از مؤثرترین مؤلفه­های مزیت رقابتی این سازمان­ها، می­تواند تهدیدی برای ماندگاری منابع انسانی آن‌ها باشد؛ تهدیدی که خود می­تواند برای سازمان خطرپذیری­های متنوعی را به­همراه داشته باشد. این مطالعه به بررسی تأثیر منفی فرایند اشتراک دانش بر روی جدایی دانشکاران و خطرپذیری­های ایجادشده در برخی شئون سازمان­های دانش‌محور و به­طور خاص در یک سازمان دانش‌بنیان در حوزه فناوری اطلاعات از مجموعه سازمان­های صنایع دفاع، می­پردازد. در این پژوهش، از مدل پژوهشی توصیفی-کاربردی بهره برده شده و روش آن پیمایشی و جامعه هدف آن تعدادی از کارکنان یک سازمان دانش‌محور در حوزه فناوری اطلاعات است. جهت جمع‌آوری داده­ها از طراحی پرسشنامه، نظر خبرگان و جهت بررسی پایایی و روایایی داده­های استخراج‌شده از آزمون­های آلفای کرون باخ، کیزر-میر-الکین، بارتلت و همچنین به‌منظور بررسی فرضیه­های تحقیق از آزمون t، کای­دو و فریدمن استفاده گردیده است. نتایج حاصل‌شده نشان داده است که تأثیرات منفی فرایند اشتراک دانش بر میزان جدایی دانشکاران از سازمان مورد مطالعه ماهیتی حقیقی داشته و می­تواند نقش تأثیرگذاری در جدایی ایشان از سازمان داشته باشد. این موضوع خود منجر به ایجاد خطرپذیری­هایی در سازمان شده که از مهم­ترین آن‌ها می­توان به کاهش بهره­وری و افزایش هزینه­های سازمان اشاره نمود.