بررسی تأثیر اشتراک دانش بر جدایی دانشکاران و خطرپذیریهای سازمانی آن در سازمانهای دانشمحور (نمونه پژوهش: یک سازمان دانشمحور در حوزه فناوری اطلاعات)
نویسندگان
1 استاد، گروه مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی قم، قم، ایران
2 کارشناس ارشد مهندسی صنایع، دانشگاه نیشابور، نیشابور، ایران
3 دانشیار، گروه مهندسی صنایع، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
4 کارشناس ارشد مهندسی صنایع، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.47176/smok.2021.1329چکیده
امروزه، نیروی انسانی دانشی، بیشترین سهم در موفقیت سازمانهای دانشمحور را دارا است. اشتراک دانش بهعنوان یکی از مؤثرترین مؤلفههای مزیت رقابتی این سازمانها، میتواند تهدیدی برای ماندگاری منابع انسانی آنها باشد؛ تهدیدی که خود میتواند برای سازمان خطرپذیریهای متنوعی را بههمراه داشته باشد. این مطالعه به بررسی تأثیر منفی فرایند اشتراک دانش بر روی جدایی دانشکاران و خطرپذیریهای ایجادشده در برخی شئون سازمانهای دانشمحور و بهطور خاص در یک سازمان دانشبنیان در حوزه فناوری اطلاعات از مجموعه سازمانهای صنایع دفاع، میپردازد. در این پژوهش، از مدل پژوهشی توصیفی-کاربردی بهره برده شده و روش آن پیمایشی و جامعه هدف آن تعدادی از کارکنان یک سازمان دانشمحور در حوزه فناوری اطلاعات است. جهت جمعآوری دادهها از طراحی پرسشنامه، نظر خبرگان و جهت بررسی پایایی و روایایی دادههای استخراجشده از آزمونهای آلفای کرون باخ، کیزر-میر-الکین، بارتلت و همچنین بهمنظور بررسی فرضیههای تحقیق از آزمون t، کایدو و فریدمن استفاده گردیده است. نتایج حاصلشده نشان داده است که تأثیرات منفی فرایند اشتراک دانش بر میزان جدایی دانشکاران از سازمان مورد مطالعه ماهیتی حقیقی داشته و میتواند نقش تأثیرگذاری در جدایی ایشان از سازمان داشته باشد. این موضوع خود منجر به ایجاد خطرپذیریهایی در سازمان شده که از مهمترین آنها میتوان به کاهش بهرهوری و افزایش هزینههای سازمان اشاره نمود.