ارزیابی سامانههای نوین آبیاری با مفاهیم بهرهوری اقتصادی آب و راندمان آبیاری در استان قزوین
نویسندگان
1 فارغالتحصیل کارشناسی ارشد مهندسی آبیاری و زهکشی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)
2 استادیار گروه علوم و مهندسی آب دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)
3 استادیار گروه علوم و مهندسی خاک، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)
4 استادیار گروه مهندسی آب، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
doi
چکیده
ارزیابی راندمان اقتصادی سیستمهای آبیاری به عنوان رویکردی جدید با هدف ارزیابی و برنامهریزی آبیاری بر مبنای تحلیلهای اقتصادی است. در این پژوهش، 42 سامانه آبیاری در استان قزوین مورد مطالعه قرار گرفت. میانگین شاخص نسبت منافع به مخارج در سامانههای آبیاری بارانی، 4/1 و در سامانههای آبیاری قطرهای، 94/2 و در تمامی سامانهها این نسبت بالای 1 است که نشان از اقتصادی بودن طرحهای اجرا شده دارد. اقتصادیتر بودن روش آبیاری قطرهای به دلیل استفاده از این سامانهها برای باغات است که درآمد بیشتری دارند. متوسط بهرهوری اقتصادی آب آبیاری برای گندم، ذرت دانهای و علوفهای، جو و یونجه به ترتیب برابر 7/8333، 6/4854، 2486، 8/6685، 5/4404 ریال بر مترمکعب و متوسط این شاخص برای هلو، شلیل، انگور، سیب و گلابی در آبیاری قطرهای به ترتیب برابر 34716 ،34574، 7/14975 ، 26503 و 31945 ریال بر مترمکعب به دست آمد. در ارزیابی کارآیی فنی سامانههای آبیاری، ضریب یکنواختی، یکنواختی توزیع، راندمان واقعی کاربرد آب و راندمان پتانسیل کاربرد آب در چارک پایین، در سامانههای بارانی به ترتیب برابر با 82/76، 19/64، 25/55 و 29/65 درصد و یکنواختی پخش آب، راندمان پتانسیل و راندمان واقعی کاربرد در چارک پایین، در سامانههای قطره ای به ترتیب 26/65، 76/57، 32/51 درصد تعیین شدند. نتایج نشان داد که در هر دو روش آبیاری، با افزایش مساحت مزرعه، سامانه اقتصادیتر میشود. ارزیابی راندمان آبیاری نشان داد فرصتهای زیادی برای ارتقای بهرهوری اقتصادی آب در مزارع استان وجود دارد.