مدلیابی روابط ساختاری کمالگرایی و کیفیت خواب: نقش واسطهای اضطراب
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی مشهد
2 گروه روانشناسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران
3 استادیار گروه علوم شناختی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان (نویسنده مسئول)
doi
10.22038/mjms.2022.61740.3615چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر ارائه مدل ساختاری کمالگرایی و کیفیت خواب با نقش واسطهای اضطراب است. روش: روش پژوهش حاضر با توجه ماهیت آن از نوع توصیفی – همبستگی و مدل یابی معادلات ساختاریاست. تعداد 318 دانشجو ازجامعه آماری دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی مشهد در سال تحصیلی 1398-1399 به صورت در دسترس انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از مقیاسهای کیفیت خواب پیتزبورگ (1989)، کمالگرایی بشارت (1386) و اضطراب بک، اِپستین، براون و اِستین (1988) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از نرمافزار Amos نسخه 24و روش همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری (SEM) استفاده شد. یافتهها: یافتهها نشان داد مسیر مستقیم کمالگرایی به کیفیت خواب (15/0) مثبت و معنادار است. مسیر مستقیم کمالگرایی به اضطراب (27/0) مثبت و معنادار است. و بر اساس شکل یک، همچنین، مسیر اضطراب به کیفیت خواب (540/0) مثبت و معنادار است.نتیجهگیری: بنابراین، به نظر میرسد کمالگرایی با اثرگذاری بر افزایش میزان اضطراب در افراد کمالگرا میتواند روی کیفیت خواب آنها تاثیرگذار باشد.