بهینه سازی حامل های لیپیدی نانوساختار بارگذاری شده با کلوزاپین برای افزایش فراهمی زیستی در درمان روان پریشی
نویسندگان
1 گروه مهندسی شیمی ،دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهریار، شهریار، ایران
2 گروه شیمی دارویی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهریار، شهریار، ایران
doi
چکیده
هدف از این مطالعه تهیه فرمولاسیون آهسته رهش کلوزاپین غیر محلول در آب، با استفاده گلیسرول مونواستئارات اسید بعنوان لیپید جامد، و توئین 80 و تریتون 100X بعنوان عامل فعال سطح و همچنین بایو پلیمر کیتوزان جهت کنترل بهتر رهایش دارو است. در فرمولاسیون بهینه شده از 50 میلی گرم داروی کلوزاپین، 250 میلی گرم استئاریک اسید، 165 میلی گرم توئین 80 و 70 میلی گرم تریتون 100X بعنوان سورفکتانت جهت ایجاد فعالیت سطحی و 12.5 میلی لیتر محلول 0.5 درصد وزنی کیتوزان با وزن ملکولی متوسط مورد استفاده قرار گرفت.میزان دارو بارگذاری شده در حضور پلیمر کیتوزان در حدود 9/89 درصد بوده که نسبت به حالت بدون حضور پلیمر کیتوزان 3.3 درصد داروی بیشتری بارگذاری شده است و میزان رهایش دارو در حضور کیتوزان در مدت 30 ساعت 89 درصد حاصل شد و در بازه زمانی 20-5 ساعت که بازه زمانی موثر دارو می باشد؛ درصد تصحیح شده در حضور کیتوزان حدود 30 تا 40% ثبت گردید؛ زیرا حضور گروههای هیدروکسـیل و آمیـن نـوع اول در پیکـره کیتوزان، اجـازه اصلاح شـیمیایی آن را بـه منظـور کنتـرل خـواص فیزیکـی می دهـد و وقتـی جـزء آبگریـزی مانند گلیسرول مونواستئارات بـا مولکـول کیتوزان مـزدوج شـود، نانوذرات خودتجمعی تشـکیل می دهـد کـه قـادر بـه کپسـوله کـردن دارو و تحویـل آن بـه ناحیـه هـدف هسـتند. حضور پلیمر کیتوزان با برخورداری از ویژگی های فیزیک و شیمیایی مناسب، این امکان را به نانوذرات می دهد تا رهایش انفجاری نداشته باشند و دارو بصورت کنترل شده تری آزاد شود.