مدل جریان دانش در صنعت بانکداری

نویسندگان

1 دانشیار گروه علم اطلاعات و دانش‌شناسی- دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری رشته علم اطلاعات و دانش‌شناسی- دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران

doi
10.47176/smok.2021.1251
چکیده

هدف: پژوهش حاضر قصد دارد با بررسی مدل­های موجود ضمن ارزیابی مؤلفه‌های دخیل در جریان دانش مدلی برای جریان دانش در صنعت بانکداری ارائه دهد.روش: این تحقیق از نوع تحقیقات توصیفی- همبستگی محسوب می­گردد و از نظر هدف کاربردی است. جامعه آماری این پژوهش شامل کارکنان ادارات مرکزی بانک ملی ایران بود که تعداد آن­ها 2211 نفر می­باشند. با استفاده از جدول مورگان نمونه 330 نفری تعیین شد و افراد نمونه به‌صورت تصادفی ساده از جامعه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده­ها پرسشنامه محقق ساخته 45 گویه­ای در 8 بعد می‌باشد که بر اساس طیف لیکرت تنظیم گردید. روایی این پرسشنامه به دو روش صوری و روش تحلیل عاملی و پایایی آن به روش آلفای کرونباخ مورد بررسی قرار گرفت که نتایج حاکی از پایایی و روایی مناسب پرسشنامه می‌باشد. برای تحلیل فرضیات تحقیق از روش معادلات ساختاری با استفاده از نرم‌افزار Smart PLS بهره برده شده است.یافته­ها: مؤلفه‌های کسب دانش، خلق دانش، ذخیره دانش، تسهیم دانش، کاربرد دانش، زیرساخت فناوری اطلاعات و ساختار سازمانی منعطف بر جریان دانش در صنعت بانکداری تأثیرگذارند و مدل مفهومی پژوهش مدل مناسبی برای جریان دانش در صنعت بانکداری می­باشد. تسهیم دانش با ضریب تأثیر 379/0 بیشترین تأثیر را بر وضعیت جریان دانش دارد.نتیجه­گیری: نتایج نشان می­دهد که جریان دانش در صنعت بانکداری بشدت لازم و ضروری است و این صنعت نیاز مبرم دارد که به این حوزه مطالعاتی و عملیاتی وارد شود. همچنین مدیریت دانش به‌منظور برقراری جریان مؤثر دانش در صنعت بانکداری اهمیت و جایگاه ویژه­ای دارد. بنابراین، لازم است بانک­ها ابتدا با مدیریت مناسب دانش در سازمان شرایط لازم برای جریان مؤثر دانش در بانک را فراهم آورند و از این طریق به بهبود عملکرد و سودآوری بیشتر در این صنعت نائل آیند.