مدل جریان دانش در صنعت بانکداری
نویسندگان
1 دانشیار گروه علم اطلاعات و دانششناسی- دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری رشته علم اطلاعات و دانششناسی- دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران
doi
10.47176/smok.2021.1251چکیده
هدف: پژوهش حاضر قصد دارد با بررسی مدلهای موجود ضمن ارزیابی مؤلفههای دخیل در جریان دانش مدلی برای جریان دانش در صنعت بانکداری ارائه دهد.روش: این تحقیق از نوع تحقیقات توصیفی- همبستگی محسوب میگردد و از نظر هدف کاربردی است. جامعه آماری این پژوهش شامل کارکنان ادارات مرکزی بانک ملی ایران بود که تعداد آنها 2211 نفر میباشند. با استفاده از جدول مورگان نمونه 330 نفری تعیین شد و افراد نمونه بهصورت تصادفی ساده از جامعه انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه محقق ساخته 45 گویهای در 8 بعد میباشد که بر اساس طیف لیکرت تنظیم گردید. روایی این پرسشنامه به دو روش صوری و روش تحلیل عاملی و پایایی آن به روش آلفای کرونباخ مورد بررسی قرار گرفت که نتایج حاکی از پایایی و روایی مناسب پرسشنامه میباشد. برای تحلیل فرضیات تحقیق از روش معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزار Smart PLS بهره برده شده است.یافتهها: مؤلفههای کسب دانش، خلق دانش، ذخیره دانش، تسهیم دانش، کاربرد دانش، زیرساخت فناوری اطلاعات و ساختار سازمانی منعطف بر جریان دانش در صنعت بانکداری تأثیرگذارند و مدل مفهومی پژوهش مدل مناسبی برای جریان دانش در صنعت بانکداری میباشد. تسهیم دانش با ضریب تأثیر 379/0 بیشترین تأثیر را بر وضعیت جریان دانش دارد.نتیجهگیری: نتایج نشان میدهد که جریان دانش در صنعت بانکداری بشدت لازم و ضروری است و این صنعت نیاز مبرم دارد که به این حوزه مطالعاتی و عملیاتی وارد شود. همچنین مدیریت دانش بهمنظور برقراری جریان مؤثر دانش در صنعت بانکداری اهمیت و جایگاه ویژهای دارد. بنابراین، لازم است بانکها ابتدا با مدیریت مناسب دانش در سازمان شرایط لازم برای جریان مؤثر دانش در بانک را فراهم آورند و از این طریق به بهبود عملکرد و سودآوری بیشتر در این صنعت نائل آیند.