تحلیل ریسک دانش بین سازمانی با رویکرد منطق فازی (نمونه پژوهش: صنعت بیمه)
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصاد ،دانشگاه الزهرا ،تهران ، ایران
2 کارشناسی ارشد مدیریت، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصاد ، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
3 محقق پسا دکتری، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصاد ،دانشگاه الزهرا ،تهران ، ایران
doi
10.47176/smok.2021.1242چکیده
اشتراک دانش و ریسکهای آن در سالهای اخیر مورد توجه محققان بوده است و با وجود اهمیت موضوع در صنعت بیمه، تاکنون پژوهشی در این زمینه انجام نشده است. با توجه به خلا شناساییشده هدف اصلی، تحلیل و ارزیابی ریسکهای دانش بین سازمانی در صنعت بیمه است. روش تحقیق از منظر داده توصیفی و از منظر هدف کاربردی است. جامعه آماری شامل 30 نفر از مدیران منابع انسانی و ریسک در صنعت بیمه است که به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. جهت جمعآوری داده از خبرگان از ابزار پرسشنامه استفاده شده است. اندازهگیری تأثیر متقابل ریسکهای دانش بر یکدیگر و همچنین تعیین احتمال و شدت اثر هر یک از ریسکها بهترتیب از طریق روش دیمتل فازی و روش فازی به کمک برنامهنویسی در نرمافزار مطلب صورت گرفت. طبق نتایج، ریسک از دست دادن دانش بهدلیل اثرگذاری بالا بر دیگر ریسکهای دانش بین سازمانی و همچنین احتمال وقوع و شدت اثر فراوان و در نتیجه سطح بالای ریسک، از مهمترین ریسکهای دانش بین سازمانی است و لازم است تا همواره مدنظر شرکتهای فعال در صنعت بیمه قرار گیرد.