بررسی آسیبپذیری طراحی سیستمهای آبیاری تحتفشار در شرایط تغییر اقلیم (مطالعه موردی سیستمهای تحت فشار اجرا شده در شهرستان سنقر)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا
2 استاد گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا
3 استادیار، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
doi
چکیده
هدف اصلی این پژوهش بررسی آسیبپذیری عملکرد سیستمهای آبیاری تحتفشار اجرا شده در شهرستان سنقر در شرایط تغییر اقلیم در دوره 2030- 2011 بـر اساس سناریوهای مختلف (A1B، A2 وB1 ) در مقایسه با دوره پایه با استفاده از مدل ریز مقیاس LARS-WG میباشد. در این مطالعه تبخیر و تعرق مرجع و نیاز آبیاری تحت سناریوهای تغییر اقلیم برای الگوی کشت حاضر محاسبه و عملکرد سیستمهای آبیاری (به طور عمده) شاخصهای تعریف شده (شاخصهایی مانند کفایت توزیع فشار و دبی) مورد ارزیابی قرار گرفت. براساس نتایج بدست آمده تبخیر و تعرق گیاهی مطـابق هـر سـه سـناریویA1B ، A2 و B1 به ترتیب 53/9، 6/9 و 54/9 درصد افزایش خواهد یافت. متوسط دبی سیستمهای مورد مطالعه از 6/8 لیتر بر ثانیه در شرایط فعلی به 74/9 لیتر بر ثانیه در دوره آینده تغییر خواهد یافت. متوسط مقادیر سرعت سرعت آب، 6/19، 6/20 و 6/19 درصد به ترتیب در سه سـناریویA1B ، A2 و B1 افزایش پیدا کرد. در سیستمهای مورد مطالعه مقادیر متوسط افت فشار در هر صد متر، در دوره پایه و سه سناریو مذکور بهطور متوسط بهترتیب 1، 19/1، 21/1 و 19/1 متر بود که احتیاج به تغییر آبپاش و یا تنظیم فشار در ابتدا خط نداشت. نتایج بررسیهای شاخص پایداری مساحت آبیاری، شاخص کفایت دبی و فشار نشان داد که مقادیر این شاخص در آینده در تمامی مزارع مورد مطالعه کمتر از 100 خواهد شد.