تاثیر گرسنگی حاد بر هیستومورفولوژی هپاتوپانکراس میگوی لیتوپنئوس وانامی
نویسندگان
1 گروه بیولوژی دریا، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر
2 گروه بیولوژی دریا، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر
3 گروه بیولوژی دریا، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر
4 مرکز تشخیص بیماریهای میگو، بوشهر
5 گروه بیولوژی دریا، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر
doi
10.52547/JCT.5.1.63چکیده
هدف: هپاتوپانکراس یک ارگان حیاتی در طول دوره زندگی میگو دستخوش تغییراتی میگردد که در ساختار بافتشناسی آن تاثیر مستقیم و مشهود میگذارد. با توجه به اینکه مطالعهای در این خصوص انجام نگرفته است بنابراین تحقیق حاضر بر این اساس انجام پذیرفته است.مواد و روشها: در این مطالعه 50 قطعه میگوی وانامی بالغ سالم از هر دو جنس از مزارع پرورشی با طول متوسط 1±12 سانتیمتر و وزن متوسط 5/. ±18گرم صید گردیدند. پس آداپته کردن آنها با شرایط آزمایشگاه، نمونهها بهصورت تصادفی در دو آکواریوم با شرایط مشابه نگهداری سپس یک گروه بهمدت 5 روز گرسنه و گروه کنترل در طی این مدت تغذیه شدند. پس از آن 20 نمونه از هرگروه صید و در محلول دیویدسون تثبیت گردیدند. پس از تشریح و خارج نمودن هپاتوپانکراس مراحل استاندارد و معمول پاساژ بافتی انجام در نهایت برشها با روش معمول رنگ آمیزی و در نهایت زیر میکروسکوپ نوری مورد بررسی قرار گرفتند.نتایج: بر اساس نتایج در بررسی میکروسکوپی انواع سلولهای,B ,R EوM تشخیص داده شدند. تعداد سلولها، اندازه توبولها و وزن هپاتوپانکراس درنمونههای سیر و گرسنه اندازهگیری و مطالعه آماری روی آنها انجام گرفت. بر این اساس نتایج حاکی از کاهش تعداد و مساحت توبولهای هپاتوپانکراس بوده که بهویژه در سلولهای جذبی- ذخیرهای نسبت به سایر سلولها مشهود بوده است.نتیجه گیری: طبق نتایج بهدست آمده، وزن و مساحت هپاتوپانکراس، اندازه سلولها و توبولها در نمونههای گرسنه درمقایسه با نمونههای سیر اختلاف معنیداری را نشان دادند.