نقش خانواده در اجرای برنامهریزی درسی مدارس
نویسندگان
1 نویسنده مسئول: مربی،گروه سازمان و مدیریت، پژوهشگاه علوم انتظامی و مطالعات اجتماعی ناجا، تهران، ایران.
2 استاد، گروه برنامه ریزی درسی، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران.
doi
چکیده
قبول این باور آموزشی که سهیم نمودن خانواده در تربیت و روند آموزشی، یکی از ابزارهای حیاتی در دستیابی به نتایج بهتر و همچنین سازوکار مناسب برای ایجاد مدارسی کارآمدتر و مردمسالارتر است، اهمیت زیادی برای نظام آموزشی کنونی دارد تا بتواند از نظام بسته و غیرمشارکتی مدارس به الگوی مردم سالاری آزاد تبدیل شود. هدف این تحقیق، شناسایی نقشآفرینی نهاد خانواده در اجرای برنامهریزی درسی مدارس است. در این تحقیق برای شناسایی ابعاد از روش پژوهش اکتشافی و تحقیق اولیه استفاده شد. بـرای جمـعآوری دادهها از گـروههـای کـانونی که یکی از روشهای کلیدی اکتشاف کیفی در علوم اجتماعی به شمار میرونـد، استفاده شد. جهت دریافت دیدگاه گروه نماینده والدین، 20 تن از متخصصان و خبرگان علوم تربیتی، به ویژه برنامهریزان درسی و فلاسفه تعلیم و تربیت با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند و نظراتشان با روش تحلیل محتوای کیفی تحلیل شد. نتایج حاصل از تحلیل دادهها، حاکی از عدم مداخله صحیح والدین در اجرای برنامهریزی درسی بود. همچنین یافتههای پژوهش نشانگر آن است که نهاد خانواده میتواند در همه حوزههای برنامهریزی درسی نقش کلیدی داشته باشد و تمایل به مشارکت در اجرای برنامههای درسی فرزندان خود ایجاد کند. چهار مضمون از دادههای مربوط به درک و تجربیات شرکتکنندگان از حضور والدین در اجرای برنامهریزی درسی پدید آمده است. این مضامین عبارت است از: نقش نهاد خانواده به عنوان مشارکتکننده، حمایتکننده (پشتیبان)، یادگیرنده و سیاستگذار (تصمیمساز). از این رو در این نوشتار به اختصار نقش و تأثیر هر یک از عوامل مذکور را بررسی نموده و راهبردهای عملی ارائه میشود.
