بررسی مقایسهای رابطه ازدواج موفق و خود متمایزسازی با نقش میانجیگری تنظیمشناختی هیجانی میان زنان و مردان متأهل شهر تهران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مشاوره، دانشگاه علوم و تحقیقات ،دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران،ایران
2 استاد، گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا تهران، ایران .
3 نویسنده مسئول: استاد، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف مقایسه رابطه ازدواج موفق و خود متمایزسازی با در نظر گرفتن نقش واسطهای تنظیمشناختی هیجان در دو گروه زنان و مردان متأهل شهر تهران انجام شد. این پژوهش از نوع مطالعات علّی مقایسهای و همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود که با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس، تعداد 600 تن داوطلب زن و مرد به صورت مساوی در بازه زمانی تابستان (1398) تا تابستان (1399) انتخاب شدند. جهت جمعآوری دادههای این پژوهش از پرسشنامههای شاخص رضایت زناشویی هودسن (1992)، تنظیمشناختی هیجان گارنفسکی، کرایج و اسپینهاون (2002)، خودمتمایزسازی اسکورون و اشمیت (2003) استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها به کمک آزمون T مستقل و تحلیل مسیر با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری و نرمافزار ایموس نسخه 24 انجام شد. نتایج نشان داد ضریب مسیر گروه مردان برای تمام متغیرها بیشتر از زنان است و همچنین تنظیمشناختی هیجان در رابطه خودمتمایزسازی با ازدواج موفق در مردان نقش میانجی جزئی را داشته، ولی در گروه زنان نقش میانجی ندارد. از آنجا که راهبردهای تنظیم شناختی هیجان، یکی از مهمترین عوامل فردی در ازدواج موفق و ثبات خانواده به شمار میرود، بنابراین نقش خودمتمایزسازی و تنظیمشناختی هیجان بسیار مهم بوده و نیاز به توجه بیشتر مشاوران و دست اندرکاران این حوزه دارد.