پیشبینی دلزدگی زناشویی، بر اساس طرحوارههای ناسازگار اولیه و سرمایه روانشناختی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 نویسنده مسئول: استادیار، گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 دانشیار گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف پژوهش، بررسی نقش پیشبینیکننده سرمایه روانشناختی و طرحوارههای ناسازگار اولیه در دلزدگی زناشویی بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی چندگانه بود. جامعهی آماری، شامل زنان و مردان متأهل شهر تهران بود که با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس، تعداد ۲۱۵ تن به عنوان نمونه انتخاب شدند. دادههای پژوهش با استفاده از فرم کوتاه پرسشنامهی طرحواره یانگ (۱۹۹۴)، پرسشنامه دلزدگی زناشویی پاینز (۱۹۹۶) و پرسشنامه سرمایه روانشناختی لوتانز (۲۰۰۷) به دست آمد. برای تحلیل دادهها، علاوه بر آمارههای توصیفی از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. نتایج نشان داد علاوه بر همبستگی معنادار میان حوزههای طرحوارههای اولیه و مؤلفههای سرمایههای روانشناختی، طرحوارههای حوزه بریدگی و طرد و طرحوارههای حوزه محدودیت مختل، به همراه مؤلفه امیدواری پیشبینیکننده معنادار دلزدگی زناشویی بودند. یافتههای پژوهش بیانگر این است که طرحوارههای حوزه بریدگی و طرد و حوزه محدودیت مختل به همراه مؤلفه امیدواری، نقش معناداری در تبیین دلزدگی زناشویی دارند. بنابراین مشاوران و روانشناسان میتوانند در جلسات ارزیابی و درمان زوجین با دلزدگی زناشویی از نتایج به دست آمده در پژوهش حاضر بهرهمند گردند.
