ارتباط شر اخلاقی و شر طبیعی در آگوستین و علامه طباطبایی
نویسندگان
1 فوق لیسانس فلسفه دین دانشگاه علامه طباطبایی
2 دانشیار گروه کلام و فلسفه اسلامی، انشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه تهران
doi
چکیده
مسئلۀ شر همواره مانعی برای توجیه باور به خدایی عالم، قادر و خیرخواه مطلق بوده است. از این رو، فیلسوفان و متکلمان به راههای گوناگون در پی پاسخگویی به این مسئله برآمدهاند. علامه طباطبایی و آگوستین از جمله فیلسوفانی هستند که به شیوهای متفاوت، به این مسئله پرداختهاند. در نظریاتی که هر یک از آنها ارائه کرده اند، شر به عنوان کیفر گناه و نتیجۀ ارادۀ آزاد انسان معرفی میشود. با توجه به این نظریه، به نوعی می توان بین شر اخلاقی و شر طبیعی ارتباط بر قرار کرد و به توجیه باور به خدایی خیرخواه پرداخت. نکته ای که در بررسی آراء علامه و آگوستین جالب توجه است، عدل محور بودن نظریۀ این دو متفکر در باب مسئلۀ وجود شرور اخلاقی و طبیعی است. در پژوهش حاضر با در نظر گرفتن این نکته، ارتباط شر اخلاقی و شر طبیعی از دیدگاه این دو متفکر بررسی شده و مقایسهای بین آنها صورت میگیرد.
