مقایسه اثربخشی آموزش گروهی مبتنی بر ذهنآگاهی، نظریه گشتالت و رویکرد معنوی - مذهبی اسلاممحور بر آشفتگی روانشناختی و احساس گناه مادران دانشآموزان کمتوان ذهنی آموزشپذیر
نویسندگان
1 نویسنده مسئول: استادیار، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاداسلامی، تبریز، ایران.
2 دانشجوی دکترای تخصصی روان شناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاداسلامی،تبریز، ایران
3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاداسلامی، تبریز، ایران
doi
چکیده
کمتوانی ذهنی، با مشکلات بسیاری همراه بوده و روشهای درمانی متعددی برای آموزش مادران کودکان مبتلا به این اختلال معرفی شده است. آموزش گروهی مبتنی بر ذهنآگاهی، نظریه گشتالت و رویکرد معنوی - مذهبی اسلاممحور از روشهای مؤثر و مهم کاهش مشکلات رفتاری مادران دانشآموزان کمتوان ذهنی آموزشپذیر میباشد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه میزان اثربخشی آموزش گروهی مبتنی بر ذهنآگاهی، نظریه گشتالت و رویکرد معنوی - مذهبی اسلاممحور برآشفتگی روانشناختی و احساس گناه مادران دانشآموزان کمتوان ذهنی آموزشپذیر صورت گرفت. این پژوهش، مطالعهای نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون پسآزمون و گروه کنترل است. جامعه آماری این پژوهش، شامل تمامی مادران دانشآموزان کمتوان ذهنی آموزشپذیر در سال تحصیلی 1399-1400 است که در مدارس ابتدایی استثنائی شهر تبریز مشغول تحصیل بودند. با توجه به ساخت تحقیق و شرایط کنونی، برای انتخاب نمونه از روش نمونهگیری در دسترس استفاده شد. لذا نمونه آماری، شامل 48 تن از مادران دانشآموزان پسر ابتدایی بود که به صورت تصادفی (12 تن گروه آزمایش ذهنآگاهی، 12 تن گروه آزمایشی گشتالت، 12 تن گروه آزمایشی رویکرد معنوی - مذهبی و 12 تن گروه کنترل) با رعایت ملاکهای ورود به پژوهش و با جایگزینی تصادفی درگروههای آزمایش وکنترل انتخاب شدند.جهت جمعآوری دادهها، مقیاس داس (1995) و مقیاس عاطفه خودآگاه (1992) استفاده شد. یکی از گروههای آزمایش برنامه آموزشی ذهنآگاهی (8 جلسه)، گروه بعدی برنامه آموزشی گشتالت (10 جلسه)، معنوی مذهبی (11 جلسه) وگروه کنترل برنامه، آموزشی دریافت نکردند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد بین آموزش گروهی مبتنی بر ذهنآگاهی، نظریه گشتالت و رویکرد معنوی - مذهبی اسلاممحور با گروه کنترل در آشفتگی روانشناختی و احساس گناه، تفاوت معناداری وجود دارد. گشتالت نسبت به بقیه درمانها در کاهش احساس گناه مؤثرتر بود. همچنین ذهنآگاهی نسبت به بقیه در کاهش آشفتگی روانشناختی اثربخشتر بود. بر این اساس میتوان نتیجه گرفت آموزش ذهنآگاهی، گشتالت و رویکرد معنوی مذهبی میتوانند به عنوان مداخلات تکمیلی در جهت کاهش و بهبود مشکلات روانشناختی مادران دانشآموزان کمتوان ذهنی به کار گرفته شوند.