کارآزمایی بالینی در زوجین آشفته: مقایسه اثربخشی درمان دلبستگی _ روایتی و فراتشخیصی یکپارچه بر حس انسجام
نویسندگان
1 استاد،گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران
3 نویسنده مسئول: دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
doi
چکیده
درمان دلبستگی _ روایتی و فراتشخیصی یکپارچه، از جمله درمانهای یکپارچهنگر هستند که به مؤلفههای روانشناختی، هیجانی و ارتباطی به منظور هدف قرار دادن عوامل مؤثر بر آشفتگی در روابط زوجین توجه دارند. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان دلبستگی _ روایتی و فراتشخیصی یکپارچه بر حس انسجام زوجین انجام شد. جامعه آماری، شامل زوجهای مراجعهکننده به مرکز مشاوره آموزش و پرورش شهر خرمآباد بود که با روش نمونهگیری غیرتصادفی در دسترس، 6 زوج (12 تن) که با توجه به نمره پرسشنامه آشفتگی زناشویی اشنایدر (1997)، جزو زوجهای آشفته در روابط قرار میگرفتند - انتخاب شدند و در هر گروه 3 زوج قرار گرفت. طرح پژوهش، طرح آزمایشی تک آزمودنی از نوع خط پایه چندگانه ناهمزمان بود. پروتکل درمانی دلبستگی _ روایتی و فراتشخیصی در دو تا چهار مرحله خط پایه و به ترتیب 14 و 12 جلسه مداخلهی 60 و 90 دقیقهای و پیگیری دوماهه اجرا گردید. آزمودنیها به پرسشنامه حس انسجام آنتونووسکی (1987) پاسخ دادند. دادهها به روش ترسیم دیداری، شاخص تغییر پایا و فرمول درصد بهبودی تحلیل شدند. در گروه دلبستگی _ روایتی، طراز بهبودی برای حس انسجام در مرحله پس از درمان و پیگیری، به ترتیب 36/44 و20/48 درصد بود و در گروه فراتشخیصی یکپارچه در مرحله پس از درمان و پیگیری، 87/54 و 62/61 درصد بود. نتایج حاکی از این است که رویکرد فراتشخیصی یکپارچه و رویکرد دلبستگی _ روایتی، بر افزایش حس انسجام زوجهای آشفته اثربخش بودند و رویکرد فراتشخیصی یکپارچه با تفاوت معناداری اثربخشتر از رویکرد دلبستگی _ روایتی بر حس انسجام زوجهای آشفته است و این نتایج در بررسیهای پیگیری نیز ادامه داشت.