سنجش اثر رشد سرمایه اجتماعی بر چرخه مدیریت دانش در بانکها با رویکرد الگوگزینی رقابتی
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 استادیار، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 کارشناسی ارشد مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.47176/smok.2020.1234چکیده
عملکرد هر سازمانی متأثر از سرمایههای مختلف اجتماعی، انسانی، مالی و طبیعی است؛ در این میان عامل سرمایه اجتماعی در رابطه مستقیم با عوامل انسانی است و به جهت اشاعه در کل فضای سازمان مورد توجه تحقیقات وسیعی قرار گرفته است. از دیدگاه مدیریت دانش، یافتن عوامل تأثیرگذار در رشد و یا افول سرمایه اجتماعی و شناخت رابطه آن با فرآیندهای مدیریت دانش و عملکرد سازمانها بهعنوان یک مسئله مهم ذهن مدیران و رهبران سازمانهایی که به دنبال استفاده از مدیریت دانش برای کسب مزیت رقابتی در سازمان خود میباشند را با خود جلب نموده است. از سوی دیگر اثر رشد سرمایههای اجتماعی در سازمانهای مختلف با توجه به نوع فعالیت بنگاهها متفاوت میباشد و در نتیجه بنگاههای با نوع فعالیت مشابه احتمالاً اثرات مشابهتری از این جنبه میتوانند داشته باشند. در این مقاله عوامل مؤثر در تقویت سرمایه اجتماعی و رابطهاین معیارها با یکدیگر و همچنین تأثیر این معیارها بر روی چرخه مدیریت دانش سازمانی برای دو بانک پیشروی کشور با توجه به نوع فعالیت مشابه آنها در صنعت بانکداری در حوزه مدیریت دانش با رویکرد الگوگزینی رقابتی بهمنظور در دسترس قراردادن نتایج برای مدیران هر دو بانک بدون ذکر نام آنها برای طرفین مورد بررسی قرار گرفته است. مدل دنپ برای سنجش میزان تأثیر معیارها و زیر معیارهای سرمایه اجتماعی و رتبهبندی بر حسب درجه اهمیت آنها به کار گرفته شده است. در نهایت با استفاده از روش معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزار SmartPLS میزان تأثیر عوامل سرمایه اجتماعی بر چرخه مدیریت دانش بررسی شده است. نتایج تحقیق پتانسیلهای بهبود را برای هر دو بانک نشان میدهد، به گونهایی که میتوان با تبیین سیاستهایی جهت تقویت سرمایه اجتماعی در بانکی که بعد خاصی از سرمایه اجتماعی و تأثیر آن بر مدیریت دانش نسبت به دیگری در آن ضعیفتر میباشد موجبات تقویت چرخه مدیریت دانش برای هر دو بانک را فراهم نمود.
