تأثیر سرمایه اجتماعی بر ارتقای تابآوری سازمانی: تبیین نقش میانجی تسهیم دانشِ مرتبط با بحران کووید-19
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت، دانشگاه ولایت، ایرانشهر، ایران
2 دانشجوی دکترای مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان، ایران
3 گروه مدیریت و حسابداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت، ایران
doi
10.47176/smok.2020.1204چکیده
بحران کووید-19 بسیاری از بخشهای جوامع بشری و از جمله سازمانها را به دلیل اینکه محل تجمع و مراودۀ افرادی زیادی هستند، تحت تأثیر قرار داده است. به دلیل نوپدید بودن این بحران، دسترسی به دانش صحیح و اطلاعات درست، میتواند منجر به مواجهۀ اصولی و ایمن با این شرایط شود. از سویی، مبادله و به اشتراکگذاری اطلاعات در چنین شرایطی میتواند به کیفیت ارتباطات و تعاملات افراد در سازمان، بستگی داشته باشد. بر همین اساس، هدف این پژوهش بررسی نقش میانجی تسهیم دانش در رابطۀ بین سرمایه اجتماعی و تابآوری سازمانیِ مرتبط با بحران کروناویروس بوده است. روش تحقیق از حیث هدف، کاربردی و از حیث شیوۀ جمعآوری دادهها، توصیفی - همبستگی میباشد. جامعۀ آماریِ تحقیق، شامل کلیه کارکنان شهرداری زاهدان بوده است. حجم نمونه معادل196 نفر تعیین شد. ابزار جمعآوری دادههای این تحقیق، پرسشنامه سرمایه اجتماعی ناهاپیت و گوشال و پرسشنامه تسهیم دانش سازمانی چانگ و همکاران و پرسشنامه تابآوری سازمانی مک مانوس بود. آلفای کرونباخ برای همه متغیرها در دامنه قابل قبول قرار داشتند. روایی و پایایی پرسشنامهها نیز از طریق تحلیل عاملی تأییدی احراز شد. شاخص GOF، .6350 بهدست آمد که بیانگر مطلوبیت خوب مدل ساختاری است. فرضیههای تحقیق با استفاده از نرمافزار PLS آزمون شد. نتایج پژوهش نشان داد سرمایه اجتماعی بر تسهیم دانش مرتبط با بحران کووید-19 تأثیر مثبت داشته و از طریق تسهیم دانش، بر تابآوری کارکنان اثر مثبت دارد. لذا لزوم توجه به تابآوری کارکنان در شرایط بحران با رویکرد تسهیم دانش از طریق ارتقای سرمایه اجتماعی مشخص میشود.