بررسی رابطه سبکهای والدگری و الگوهای ارتباطی خانواده با وابستگی به شبکههای مجازی: نقش واسطهای شایستگی اجتماعی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران
2 نویسنده مسئول: استادیار، گروه روانشناسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران
3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی دزفول، ایران
doi
چکیده
هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش واسطهای شایستگی اجتماعی در رابطه سبکهای والدگری و الگوهای ارتباطی خانواده با وابستگی به شبکههای مجازی است. روش پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش، شامل تمامی دانشآموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر دزفول در سال تحصیلی 1399-1398 است که با روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای، تعداد 360 از آنان انتخاب شد و وارد نمونه شدند. ابزار پژوهش، شامل پرسشنامههای الگوهای ارتباطی خانواده فیتزپاتریک و کوئرنر، اقتدار والدین بوری، شایستگی اجتماعی فلنر و وابستگی به شبکههای مجازی کاپلان است. برای تجزیه و تحلیل دادهها از تحلیل مسیر استفاده شد. نتایج تحلیل مسیر مدل پژوهش نشان داد همه مسیرهای مستقیم بجز مسیرهای الگوی ارتباطی همنوایی با شایستگی اجتماعی، سبک والدگری مستبد و سهلگیر با وابستگی به فضای مجازی، از لحاظ آماری معنادار شدند (001/0< p). نتایج آزمون بوت استراپ نشان داد که متغیر شایستگی اجتماعی، نقش میانجی (غیرمستقیم) در رابطه سبکهای والدگری و الگوی ارتباطی خانواده با وابستگی به فضای مجازی دانشآموزان دختر متوسطه شهر دزفول ایفا میکند (001/0< p). در مجموع نتایج نشان داد الگوهای ارتباطی خانواده، سبکهای والدگری و شایستگی اجتماعی، میتواند بر وابستگی به شبکههای مجازی اثر بگذارد.
